TIRANA / VICIDOL / BELGRADE – Xeni feels in shape these days. After so much time, even the old man seems to see him with a different eye. They are not kidding, he managed to get the same number of clicks and comments as Te Gjat in social networks, in completely unequal conditions: Xeni with two paragraphs of text, while the other with a delirium and unjustified misuse of letters, a full 198 centimeters of article . Apparently, the very word article had prompted Gjat to write so long: That the original meaning of this word is the Art of the Tower.
Did you see dad, he said to his father, Edi writes seventy pages of text, while I nail it ten times.
Saliu did not like this note of familiarity with the great enemy. It seems that he expressed his displeasure in a mime, that Zeni hastened to explain himself with a theory that he had been grinding for a long time:
"Dad, it is not good to keep calling Edvin Kristaq Rama, because they will accuse us of lack of imagination. If we address it with Edi, we demystify it, deconstruct it as Tos Lubonja would say. Then there is also the issue of reciprocity. He addresses you with Sali, you with Edi. We don't need to insult him, because we have the strength of the argument, we have the right with us!"
Saliu liked the progress of the disciple. He seemed more mature. Until recently, he had called her the bella of the house. The girl turned out to be an artist, while this little guy had forced her to go to so many problems to save her and himself, that he was angry. Until half of the world started to call him the sypeshkaqe, he privately called him a slob.
But with the style of how he managed this story of the tower in Hajdin Sejdi's flowery former pit, he decided that he had to give Xen what was due to Xen. But even here Edi turned out to be the most resourceful. He gave Xen his due sooner than Saliu.
***
Xeni was surprised by the naivety of the vulgu regarding the issue of the big tower, with a name that defied Dajti himself: Mount of Tirana. The whole world was alarmed because the flower garden would be destroyed.
“Nuk e kuptoj,” po u shpjegonte një ditë qefujve deputetë, mbështetës të të atit, “sa kohë ishte gropë 30 metra e thellë, askush nuk e vuri ujët në zjarr për atë zonë. Të gjithëve u dukej normale. Kur u vendos të mbushej me baltë dhe të rikthehej në lulishte, prapë u prit me indiferencë. Këta derra përfundimisht nuk e duan zhvillimin, u pëlqen prapambetja.”
“Ashtu është, shef,” e mbështeti një deputete relativisht e re, e cila fillimisht kishte dashur të bënte karrierë me Edin, por jeta ja solli punët pak ters dhe përfundoi nga krahu tjetër, “kanë hala mall për Tiranën e tymit dhe pluhurit, kioskave buzë Lanës dhe rrumpallës së paligjshmërisë dhe tokës së xanun…” por një shkelm i lezetshëm në kërcirin e këmbës së djathtë ja ndërpreu ligjëratën. E kishte goditur Muli, si për t’i kujtuar se kioskat buzë Lanës dhe bëmat e tjera të xanuna ishin pjesë nga fjalimet e Edit, por nuk ishin bërë nga Edi.
Xeni e kuptoi gafën e kukumjaçkës, por nuk u merakos shumë. Kishte ndodhur dhe herë të tjera. Bile e vështroi Mulin me ton qortues, “boll se e sakatove të shkretën, pa dashje e bëri”.
***
Një tjetër rezervë që Xeni kishte për kullën, kishte të bënte me emrin që kishte vënë si ndërtues. Për një ndërtesë që ishte bërë legjendare ende pa nisur, objekti më i lartë i kryeqytetit, mbiemri Shtufi nuk parathoshte asgjë të mirë.
Ja tha edhe të atit: “Shtufi është material i dobët dhe nuk bën për ndërtim. Madje po u ngop me ujë pas një javë shirash, ai kthehet në argjilë. Nuk gjete ndonjë ndërtues me mbiemrin Graniti, ose të paktën Mermeri?” Por Saliu ja preu shkurt: “Jo jo, më mirë kështu. Le të kujtojnë se jemi të dobët!” Dhe përdori një batutë nga filmi i mikut të tij karikaturexhi, Bujar Kapexhi: “Shahisti le të lexojë anekdota shahu, lojrat tona do jenë shumë serioze!”
Afërmendsh, Xeni nuk kuptoi asgjë. Shumica e filmave që ai kishte parë nga realizmi socialist, ishin filma jugosllavë me partizanë të Titos që ndukeshin me shoqet partizane nëpër mullarët e fshatarëve të Bosnjës. Ja vinte gjyshja t’i shikonte me detyrim, se kishte frikë mos nipi e harronte fare serbishten.
***
I frymëzuar nga suksesi i tij si editorialist, (iu duk vetja si mbreti gagaç i Anglisë që mbajti një fjalim të gjatë në radio kundër Hitlerit, duke mposhtur difektin e vet), Xeni vendosi të shkruajë diçka më të fuqishme, më të thellë dhe më sqaruese. Një mendje i thoshte ta niste me tregtinë e tij të boronicave, që siç dihej, është shumë fitimprurëse. Kishte gjetur dhe sloganin: Më mirë boronicat e malësisë, sesa bananet e kontejnerëve të qeverisë!
Po pastaj u kujtua se me bananet merreshin edhe ca shokë të tij. Ndaj vendosi të fliste teknikisht.
Nisi të shkruajë, duke huazuar pak nga fjalori i shokut të tij të ri, Edit:
“Mullari i baltës që disa fytyra të vrerosura po hedhin mbi personin tim dhe pronësinë time të supozuar mbi një projekt që do ja ndryshojë faqen dhe vijën e horizontit Tiranës sonë të dashur, duhet të marrë fund. Faktet janë këto: Trualli ku do ndërtohet është privat, dhe ne prandaj i rrëzuam bustet e diktatorit, që privati të zhvillojë pronën. Dihet se i zoti i tokës merr 35-40 përqind të vlerës së ndërtimit. Këto janë ligjet e tregut. Një tjetër ligj thotë se ata që nxjerrin lejen marrin 20 përqind, se kanë fëmijë për të rritur. Ja u bë 60%. Pjesa tjetër janë blerje materialesh, makineri, hak pune, rroga, energji elektrike etj. Ja po i zëmë 30 përqind. Atëherë, çfarë i ngelet ndërtuesit Shtufi? Siç e shohim, ai punon vetëm për 10%. Ai qoftë që i hyn kësaj aventure!” and together with the article he decided to post that photo-portrait of the youth that makes him look a little like a fakir and a little like a clown.
"Here, " he said to himself, "this is how I look like a piece of shit ," and pressed enter.
Note: Patronageist is an anti-pit and anti-tower satirical column