OPEN LETTER/ Come to the dialogue and listen to me speak, otherwise I will cut off your scholarships, you will rot in prison. Please!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

2026-10-23 23:26:07Kosova&Bota SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX

In late spring 2020, a source I considered reliable called me to tell me a story. The Dutch government had hacked Jared Kushner's phone and monitored him as he accessed a bank account based in Dubai.

What seemed odd, according to the source, was that the money in that account — hundreds of millions of dollars — had come from a bank in Azerbaijan. Above all, Kushner appeared to have transferred significant sums of money from the Dubai account to other individuals, including a warlord, a mercenary, and a former hitman. I told the source that the story sounded absurd. And yet…

Six months later, I was talking to another person about the UAE government and its use of mercenaries in conflicts in the Middle East and Africa when, out of the blue, I asked him if he knew anything about Kushner and the bank transfers from an account in the Emirates. The person in front of me was silent for a moment. Then he replied, “Yes.”

Over the next four years, I learned that, sometime in late 2017, the Dutch Defense Intelligence and Security Service (MIVD) had made a startling discovery. An operative of the Main Directorate of the General Staff of the Armed Forces of the Russian Federation (GRU), a hacker specializing in the dark web for stealing bank data, was traveling to the United Kingdom on an espionage mission. The Dutch approached the British government for permission to arrest him upon his arrival. The British agreed.

When the Russian citizen arrived in England, the Dutch told him he had two options: either cooperate with them against the GRU, or the British would arrest him. Once in the custody of British authorities, he would be charged with espionage. If convicted, he would spend years in a British prison. The Russian chose to change employers.

Later that year, the Russian operative gave Dutch spies access to one of the GRU’s most sensitive assets. In Rostov, Russia, the GRU’s hacking and cyber operations unit operated a remote server where it stored some of the stolen data. While digging through these secret files, the Dutch found something astonishing: screenshots of Jared Kushner’s iPhone.

Në Hagë, ekipi i hakerimit i MIVD-së u përpoq të rindërtonte mënyrën se si rusët kishin depërtuar në iPhone-in e Kushnerit. Ai zotëronte modelin më të fundit të asaj kohe, iPhone X. I hedhur në treg në nëntor të vitit 2017, telefoni përfshinte Face ID, një funksion sigurie të teknologjisë së përparuar, të cilin Apple e kishte promovuar gjatë prezantimit të tij. Ekipi holandez po përpiqej, si të thuash, të gjente çelësin e derës së telefonit, kur iu shkoi ndër mend se rusët mund të kishin gjetur një dritare të pambyllur për të hyrë brenda. Hipoteza e tyre rezultoi e saktë.

Në fillim të vitit 2018, MIVD-ja kishte zbuluar një dobësi në iPhone që u mundësonte akses. Megjithatë, shfrytëzimi i kësaj dobësie të sigurisë nuk ishte i përsosur. Disa programe keqdashëse (malware) i lejojnë një hakeri ta kthejë telefonin e viktimës në mikrofon dhe kamerë video, ta ndezë ose fikë atë, si dhe të shkarkojë apo të shtojë skedarë. Zgjidhja holandeze nuk ofronte një nivel të tillë aksesi. Në vend të kësaj, sa herë që Kushner përdorte telefonin, ata mund të shihnin ekranin e tij. Pothuajse menjëherë pasi hynë në sistem, shërbimi i inteligjencës nisi të fotografonte çdo pamje të ekranit të Kushnerit gjatë përdorimit të telefonit, duke krijuar arkivin e vet të mbikëqyrjes në serverët e brendshëm kompjuterikë.

Gjatë monitorimit të telefonit të Kushnerit, ata zbuluan se ai e përdorte për t’u futur në një llogari bankare në Emiratet e Bashkuara Arabe. Në kohën kur spiunët holandezë fituan akses në ekranin e telefonit, llogaria kishte marrë qindra miliona dollarë nga një bankë në Azerbajxhan. Vlerësimi fillestar i tyre ishte se llogaria bankare kishte lidhje me qeverinë e atij vendi.

Për hakerët e MIVD-së, kjo llogari bankare u shndërrua në një mister inteligjence që duhej zbërthyer. Pothuajse gjithçka me të cilën merreshin kishte një nuancë komploti rus. Pak më shumë se një vit pas fillimit të mandatit të parë të Trumpit, MIVD-ja, ashtu si agjentët e FBI-së dhe prokurorët federalë në Uashington që po punonin për hetimin e Robert Muellerit, kishte në dispozicion vetëm një pjesë të historisë.

Kushneri, sundimtari i Emirateve të Bashkuara Arabe, Mohamed bin Zayed (MBZ), dhe Mohammed bin Salman (MBS) i Arabisë Saudite u bashkuan në një moment vendimtar. MBS dëshironte të bëhej princ i kurorës. MBZ donte të rrëzonte marrëveshjen bërthamore të Obamës me Iranin, ndërsa Kushneri kërkonte që të dy ta ndihmonin të detyronte palestinezët të pranonin një marrëveshje që do të ishte e pranueshme për Izraelin.

Pavarësisht perceptimit për pasurinë e tij, Kushneri nuk ishte plotësisht i pavarur financiarisht nga prindërit. Ndërkohë, biznesi familjar, Kushner Companies, përballej me shlyerjen e një kredie prej një miliard dollarësh, të lidhur me pronën e tij më prestigjioze, ndërtesën e zyrave në Manhattan, në adresën 666 Fifth Avenue.

Në fillim të administratës së parë Trump, MBZ dhe MBS ofruan të financonin një fond të posaçëm, jashtë kanaleve zyrtare, për të ndihmuar administratën e re të realizonte objektivat e saj në politikën e jashtme. Për shembull, fondi do të ndihmonte në financimin e murit të premtuar nga Trumpi në kufirin mes Meksikës dhe SHBA-së, në përpjekje për të siguruar një mandat të dytë në Shtëpinë e Bardhë. Fillimisht, dy sundimtarët arabë diskutuan me Kushnerin mundësinë e derdhjes së më shumë se 10 miliardë dollarëve në këtë projekt.

Megjithatë, brenda pak muajsh, ndërsa MBZ i bënte presion administratës Trump për të mbështetur përpjekjen e MBS-së për t’u bërë princ i kurorës së vendit të tij dhe, më vonë, mbret, ideja e një fondi më të gjerë për politikën e jashtme u shua. Në vend të tij, fillimisht MBZ dhe MBS së bashku, e më pas vetëm MBZ, derdhën të paktën 2 miliardë dollarë në të paktën dy llogari bankare për Kushnerin. Nuk është e qartë se si i organizuan sundimtarët dy miliardë dollarët e pagesave të kombinuara, por në praktikë ata e ndanë koston. Për të kuptuar këtë skemë, duhet parë se ku ndodhej secila llogari dhe kush e kontrollonte atë.

Llogaria bankare Alpha mbahej në First Abu Dhabi Bank, banka më e madhe në Emiratet e Bashkuara Arabe, dhe mbikëqyrej nga vëllai i MBZ-së, Tahnoon bin Zayed, i cili ishte kryetar i bordit të bankës. Duke filluar nga viti 2017, sauditët dhe emiratasit transferuan rreth 750 milionë dollarë në llogarinë Alpha. Ajo do të përdorej si fond për politikën e jashtme. Paratë do të mbikëqyreshin dhe menaxhoheshin pjesërisht nga Kushneri dhe MBZ-ja, të cilët besonin se, për të arritur një marrëveshje të madhe që do t’i jepte fund konfliktit izraelito-palestinez, duhej të rishikohej harta e rajonit.

“Jaredi po kërkonte rrugë të shkurtra në diplomacinë e tij”, tha një burim që dinte për marrëveshjen mes Emirateve dhe Kushnerit. Ky person kishte zhvilluar bisedime me zyrtarë të lartë të Emirateve dhe Izraelit lidhur me marrëveshjen e fshehtë financiare mes Kushnerit, Emirateve dhe, të paktën në fillim, Arabisë Saudite.

“Jaredi i premtoi MBZ-së se do ta shtynte përpara axhendën e tyre te Trumpi, nëse ata merrnin pjesë në një fond. Ai donte normalizimin e marrëdhënieve me Izraelin, në mënyrë që biznesi të mund të lulëzonte.”

Një fond i tillë, pra një shumë e përbashkët parash për objektiva diplomatike jashtë librave zyrtarë, ishte një formë e zakonshme korrupsioni në qeveritë e vendeve arabe të Gjirit, shpjegoi ky person.

“Emiratasit dhe sauditët e bëjnë këtë një herë në vit. Një apo dy miliardë nuk janë asgjë për ta dhe, nëse kjo u siguron atë që duan, janë para të shpenzuara mirë.”

Në pamje të parë, llogaria Alpha dukej si burim financimi për një program qeveritar të Emirateve, përmes të cilit MBZ-ja paguante pagat e nëpunësve të tij ose financonte shkolla shtetërore. Por mënyra se si paratë hynin në llogarinë Alpha dhe personat përmes të cilëve kalonin tregonte se synohej të mbeteshin sekrete. Skema ngjante më shumë me një operacion të fshehtë dhe të paligjshëm, duke pasur parasysh se menaxhohej pjesërisht nga një këshilltar i lartë i presidentit të Shteteve të Bashkuara.

Spiunët holandezë që monitoronin llogarinë Alpha vunë re se të gjitha transfertat vinin nga një bankë në Azerbajxhan, në dollarë amerikanë. Azerbajxhani ka një rol të veçantë në pastrimin e parave. Banka e tij qendrore mban rezerva të konsiderueshme në dollarë amerikanë, por vendi nuk zbaton standardet më të larta të transparencës bankare.

Si rezultat, bankat azerbajxhanase kanë praktika të konsoliduara, por jo të reklamuara, për të shërbyer si stacione ndërmjetëse për transferta të mëdha. Në këto transaksione, një valutë e huaj këmbehet me një shumë ekuivalente në dollarë.

Për një komision prej rreth 6–7% të vlerës së transaksionit, disa banka azerbajxhanase pranojnë transferta nga klientë që dëshirojnë të lëvizin qindra miliona dollarë në vlerë, në rialë sauditë ose dirhamë të Emirateve. Klienti saudit ose emiratas i dërgon paratë në bankën azerbajxhanase, e cila më pas përdor një llogari tjetër të brendshme bankare për të transferuar shumën ekuivalente në dollarë amerikanë drejt destinacionit të kërkuar nga klienti. Për auditorët, ky tregtim në hije është i pamundur të dallohet.

Një auditim sipërfaqësor, si ai që kryen holandezët duke monitoruar iPhone-in e Kushnerit, nuk zbulonte asgjë më shumë se një llogari bankare në dukje të lidhur me qeverinë e Azerbajxhanit, nga e cila dërgoheshin qindra miliona dollarë drejt një llogarie në Dubai. Por llogaria Alpha kishte një tjetër aspekt, të cilin holandezët nuk mund ta shihnin apo kuptonin, dhe që ndihmonte në zbulimin e qëllimit të vërtetë të parave.

Kushneri nuk ishte pronar i llogarisë bankare në First Abu Dhabi Bank. Ai ishte person i autorizuar për të kryer veprime në një llogari që zotërohej dhe administrohej nga një organizatë bamirëse e Emirateve.

Kur MBZ dhe MBS nisën të kontribuonin në llogarinë Alpha në vitin 2017, fondacioni Watani Al Emarat, një organizatë bamirëse e financuar nga qeveria e Emirateve, drejtohej nga Dherar Belhoul Al Falasi. Al Falasi ishte një teknokrat, anëtar i Këshillit Kombëtar Federal dhe mik i njërit prej këshilltarëve dhe miqve më të afërt të MBZ-së.

Për këtë arsye, Al Falasi dhe fondacioni Watani kishin edhe një mision të dytë. Organizata bamirëse përdorej si mbulesë për të lëvizur para në mbështetje të operacioneve të fshehta ushtarake dhe të inteligjencës së vendit jashtë kufijve të tij. Nën mbulesën e Watanit, Al Falasi ndihmonte në lehtësimin e programeve sekrete të Emirateve për blerjen e armëve, zbuloi një burim konfidencial me njohuri të drejtpërdrejta mbi programin e përhapjes së armëve të organizatës.

Sipas këtij burimi, emiratasit besonin se statusi i programit si organizatë bamirëse do të bënte që transaksionet e tij ndërkombëtare të kontrolloheshin më pak, duke shërbyer kështu si mbulesë e dobishme për financimin e luftërave të fshehta të MBZ-së dhe vëllait të tij.

MBZ-ja dhe Tahnoon e bënë Kushnerin person të autorizuar në llogarinë Alpha të Watanit. Në këtë cilësi, Jaredi kishte akses dhe, në teori, mund të kryente transaksione, por teknikisht llogaria nuk ishte e tij.

Një mënyrë për të kuptuar rolin e Kushnerit në llogarinë Alpha është ta imagjinojmë atë si drejtor të CIA-s. Nëse ai do të drejtonte një institucion qeveritar përgjegjës për administrimin dhe zbatimin e programeve të fshehta jashtë vendit, mbajtja e kësaj llogarie — me miratimin e presidentit dhe me njoftimin e Kongresit — do të ishte brenda përgjegjësive të detyrës së tij.

Por ai nuk ishte drejtor i CIA-s, një post që miratohet nga Senati dhe veprimtaritë e të cilit mbikëqyren nga Kongresi, të cilit i kërkohet të japë llogari. Përkundrazi, Kushneri mbikëqyrej vetëm nga vjehrri i tij, presidenti Trump.

Sipas katër zyrtarëve të lartë të administratës Trump — dy këshilltarë për sigurinë kombëtare, një shef i kabinetit të Shtëpisë së Bardhë dhe një ish-drejtor i CIA-s — ata nuk kishin dijeni për ndonjë autorizim presidencial që i lejonte Kushnerit të kishte akses në një llogari bankare të një qeverie të huaj.

Megjithatë, avokatët e Kushnerit thanë se ai nuk kishte lidhur marrëveshje apo bërë rregullime me udhëheqës ose zyrtarë të vendeve të huaja që të mos ishin miratuar nga presidenti i Shteteve të Bashkuara dhe që nuk ishin në interesin më të mirë të SHBA-së.

Pavarësisht nëse ishte person i autorizuar apo pronar i llogarisë, sipas rregullave të qeverisë federale dhe Shërbimit të të Ardhurave të Brendshme të SHBA-së (IRS), Jaredi ishte i detyruar të deklaronte aksesin e tij në këtë llogari. Nëse nuk ishte deklaruar dhe miratuar nga qeveria amerikane dhe nuk ishte raportuar në deklaratat e tij tatimore, aksesi i Kushnerit në llogarinë Alpha mund të kishte shkelur ligjin amerikan.

Një avokat i Kushnerit mohoi që klienti i tij të kishte pasur dijeni ose lidhje me Al Falasin, organizatën bamirëse Watani apo një llogari bankare të Emirateve, duke deklaruar se ai kishte respektuar të gjitha kërkesat ligjore gjatë marrëdhënieve me qeveritë e huaja.

Përveç llogarisë bankare Alpha, MBZ derdhi para edhe në të paktën një llogari tjetër të destinuar për Kushnerin. Deri në pranverën e vitit 2018, princi i kurorës kishte transferuar rreth një miliard dollarë drejt Izraelit për llogari të Kushnerit, përmes Azerbajxhanit. Këtë do ta quajmë llogaria bankare Beta.

Nuk është e qartë se si kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu mësoi për herë të parë rreth parave të MBZ-së për Kushnerin. Por një person i informuar për llogarinë Beta më tha se kryeministri e kishte nxitur Kushnerin që paratë të depozitoheshin në Bankën Qendrore të Izraelit, në një llogari që do të dukej si llogari qeveritare.

Nuk dihet se si i përdori Kushneri paratë që Emiratet depozituan në llogarinë Beta për të, por sipas personit që kishte njohuri për këto fonde, ato ishin parashikuar për përfitimin e tij personal. Ashtu si në rastin e llogarisë Alpha, mënyra se si administrohej llogaria Beta linte gjurmë domethënëse.

Banka Qendrore e Izraelit nuk administron llogari personale. Ajo mban dhe transferon vetëm fonde qeveritare. Llogaritë e qeverisë përdorin një sistem me dy çelësa, që kërkon autorizimin e dy personave për çdo transfertë, si mekanizëm mbikëqyrjeje. Netanyahu kërkonte që Kushneri ta informonte përpara se të kryente ndonjë transaksion nga llogaria Beta.

Për ta bërë këtë, Kushneri i përcillte mesazhet përmes ambasadorit David M. Friedman, i cili takohej shpesh me Netanyahun. Me paratë të depozituara në Bankën Qendrore, do të ishte e vështirë, në mos e pamundur, të lidhej pagesa e MBZ-së me Jaredin.

Nuk dihet nëse spiunët në Holandë kishin ndonjë dijeni për llogarinë Beta.

Ambasadori Friedman mohoi të kishte pasur dijeni ose përfshirje në ndonjë fond të Emirateve të vënë në dispozicion të Kushnerit, si dhe mohoi të kishte përcjellë mesazhe në emër të tij.

“Nuk di absolutisht asgjë për ndonjë prej këtyre pretendimeve”, tha Friedman. “Dhe pretendimet konkrete për mua ose për përfshirjen time të supozuar në këtë skemë të pretenduar janë 100% të rreme.”

Edhe avokati i Kushnerit tha se klienti i tij “nuk ka asnjë ide” për ndonjë llogari të tillë, duke këmbëngulur se “nuk ekzistojnë llogari të tilla dhe nuk kanë ekzistuar kurrë”.

Me sa duket, Kushneri përballej me vështirësinë e transferimit të parave nga llogaria Beta në Izrael drejt llogarive të tjera, ku mund të kishte akses të pakontrollueshëm në fonde. Një person që kishte punuar me Kushnerin për të nxjerrë paratë nga Izraeli tha se një pjesë e madhe e tyre shkoi në llogari bankare në Qipro, përpara se të transferohej diku tjetër.

Gjatë marrëveshjes së tij të fshehtë financiare me MBZ-në, Kushneri ndihmoi në negocimin e një llogarie të tretë, krejtësisht të veçantë.

As part of a diplomatic rapprochement between Israel and the Emirates, which was kept secret at the time, Kushner helped negotiate a deal under which Israel would help defend the Emirates from a major Iranian military attack. The Emirates would have to cover the cost of the emergency defense, so their government secretly made another transfer to the Central Bank of Israel.

This account resembled an emergency defense fund. Taken together, the three accounts represented a secret foreign policy negotiated by Kushner with the leaders of Israel, the Emirates, and Saudi Arabia.

Although Kushner's position as senior adviser to the president was unpaid, he was an official government employee. His position required not only financial disclosures under ethics rules, but also the annual submission of a public financial form and a confidential form for each year he worked in the White House.

The document was known as the Public Financial Disclosure Report for Executive Branch Personnel, or Form 278e.

Because he had access to classified government secrets, Kushner was required to declare any bank accounts where he had signature rights or access as a beneficiary.

However, Kushner's potential breach of public trust went beyond the failure to declare the secret Alpha account in the Emirates or the Beta account in Israel.

By giving him access to about $2 billion, regardless of how the money would be used, MBZ and MBS were paying for his influence within the US government. Any attempt by Kushner to influence US policy in favor of a foreign government that had given him money would make him an agent of a foreign power.

US law requires that citizens who lobby on behalf of a foreign power register as such and declare the country on whose behalf they are acting to the Department of Justice.

A former prosecutor who worked on Mueller's investigation said that if Kushner had promised MBZ and MBS something in exchange for the money they offered him — even if it was just to talk to his father-in-law — he could have violated federal bribery laws, as well as the Foreign Agents Act.

Kushner's lawyer denied that his client had broken any laws while serving in the White House.

Matthey Cole - Vanity Fair


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×