Italian journalist Federico Baccini, in an article published on Eunews.it, made an analysis of the speech of Prime Minister Edi Rama and Serbian President Aleksandar Vucic at the press conference after the EU Summit.
He says the conference often turned into a stand-up comedy, but according to him, the enthusiastic comments seemed out of place.
Federico Baccini's full article on Eunews.it :
"Yesterday I told him that there should be no hope and he still has."
"Of course I read his warnings, but you have to be careful to read the tweets in English and not those in Serbian, which are propaganda."
What was one of the toughest press conferences against the European Union's stalemate over enlargement in the Western Balkans, occasionally turned into a stand-up comedy, starring the two most charismatic leaders of the entire Balkan region: Albanian Prime Minister Edi Rama and Serbian President Aleksandar Vucic.
"European leaders look like a congregation of priests discussing the sex of angels as the walls of Constantinople collapse" and again "[other Balkan countries] speak a strange language and that is why they fight all the time, there are so many countries. "They are discussing who is who, who is older, who is smarter, who is more beautiful. Now I am waiting to see what Croatia means, which will probably become a new Bulgaria."
An almost overwhelming exercise in political irony, with which a large part of the European press - and above all, the Italian one - was drawn like a bear with honey.
The dynamism, jokes and lightness of Rama in particular, supported by Vuçiç under the guise of an unwavering shoulder, certainly belong to a kind of political communication with which we are no longer accustomed (in Italy at least since the time of Silvio Berlusconi). Prime Minister), but rude laughter, enthusiastic comments and tweets of admiration for the two leaders who often push the boundaries of authoritarianism seem at least inappropriate. All the more so if they come from journalists who are guaranteed a high standard of freedom of expression and from whom we would expect a greater level of attention to the more subtle forms of manipulating information and disseminating populist content (or at least more respect for colleagues was subject to greater restrictions on press freedom).
Nuk është e nevojshme të hyjme në meritat e asaj që u deklarua nga Rama dhe Vuçiç, të cilat, përkundrazi, mund të ndahen edhe në sulmin e tyre të paduruar për shkak të inercisë së njëzet e shtatë. Aq sa i treti - pothuajse i pakëndshëm - në skenë / skenë ishte një Dimitar Kovaçevski (kryeministri maqedonas) i cili mbi të gjitha kishte diçka për të thënë, por që fjalet e tij dukeshin pothuajse te pavend duke mbetur i kujdesshëm për të mos thyer etiketën, duke konturusr një buzëqeshje të hidhur ose duke reaguar pas një shakaje sarkastike.
Megjithatë, vetë Kovaçevski ishte i vetmi që dha lajme reale në një orë e gjysmë të konferencës së përbashkët për shtyp, me listën e vijave të kuqe të qeverisë së tij për propozimin e ndërmjetësimit francez për mosmarrëveshjen me Bullgarinë: por qëndrimi i tij i palëkundur, megjithëse i vendosur, ai e quajti atë si më pak efektiv, më pak me përvojë dhe më pak karizmatik se homologu i tij shqiptar.
Pak e dëgjuan vërtet, duke u bërë të paduruar nga deklarata e detajuar e shqiptuar fillimisht në maqedonisht (në favor të gazetarëve të ndryshëm në sallë të ardhur nga Shkupi) dhe vetëm më vonë në anglisht dhe duke u tërhequr me shume nga bisedat e dyshes serbo-shqiptare.
Është më tepër forma - ose më mirë reagimi ndaj formës - e mesazheve të Vuçiçit dhe Ramës që bie ndesh me vendin ku kanë mbërritur këto deklarata. Siç kujton një gazetar shqiptar kur i përgjigjej një kolegu në Bruksel, kur dëgjon çdo ditë këtë lloj retorike, gjithçka bëhet më pak argëtuese.
Sepse nuk duhet harruar se në Serbi është rikonfirmuar figura e një njeriu të fortë të komanduar me ide nacionaliste, ndërsa në Shqipëri është ende aktuale çështja e përdorimit të burimeve shtetërore nga partia në pushtet. Këto janë çështje që kanë të bëjnë me respektimin e shtetit ligjor, për të cilat nevojiten hapa të mëtejshëm përpara dhe reforma dhe për të cilat dy liderët janë thirrur drejtpërdrejt të përgjigjen.
Dhe një shaka sarkastike ose një koment politikisht jokorrekt në një konferencë shtypi nuk mund ta bëjë më të tolerueshëm një qëndrim që, për shembull, nuk do ta falnim kurrë - dhe nuk do ta falnim kurrë - një Viktor Orbán në Hungari ose një Mateusz Morawiecki në Poloni, vetëm sepse janë anëtarë. të BE-së. Gjithashtu sepse ajo për të cilën po flasim është liria e medias.
Sipas raporteve vjetore të Reporterëve pa Kufij, Shqipëria humbi 20 pozicione në renditjen e lirisë së shtypit në vitin 2022 (tani është e 103-ta nga 180), pasi "pavarësia editoriale kërcënohet nga rregullimi partizan i medias dhe integriteti fizik i gazetarëve minohet nga krimi i organizuar, nga paaftësia e shtetit për t'i mbrojtur, madje edhe nga dhuna policore”.
Serbia, which instead won 14 positions in one year (79th), criticizes the fact that "quality and award-winning journalism investigating crime and corruption is caught amid the spread of fake news" and propaganda, "the 2022 report states." Although the legal framework is solid, journalists are threatened by political pressure and impunity for crimes committed against them. " Strictly, on the occasion of the publication of each annual report, both Vuiqiiq and Rama attack Reporters Without Borders, accusing the organization of "fantasy" and "lies", always with their usual courage.
He was stripped naked during a press conference in Brussels, filled with effect statements, sharp facial expressions and ironic jokes. And for which, in the end, there was nothing to laugh about.