OPEN LETTER/ Come to the dialogue and listen to me speak, otherwise I will cut off your scholarships, you will rot in prison. Please!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

"Scale my friend, I was invited by the Hopes of France"/ Lorik Cana's special confession: This is how we go to the World Cup

2022-12-21 15:17:06Sport SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX

"Scale my friend, I was invited by the Hopes of France"/ Lorik

Lorik Cana gave a long interview on his official Facebook page, as he answered the questions of Mario Kalivas, author, writer and poet of the Arber community in Italy.

The former captain of the Albanian National Team comes in a special confession about his journey in football, but also the many difficulties he has gone through. He also thinks that Albania has a chance to qualify for the next Worlds.

When did the passion for football begin?

Do you think that Albania has a chance to participate in the next world championship?

Albania has all the possibilities. When you see a country like Croatia that has only four million inhabitants and becomes a semi-finalist twice and once as a finalist in 25-30 years, then we as Albanians definitely have great opportunities, but we had a golden opportunity 15 years ago. when I was with the National Team, that we had the opportunity to unite all of Albanian origin under the symbols of the National Team, which was then rewarded with the qualification in "EURO 2016". Now we see that we have many young players who are emerging and what makes it a little difficult now is that Kosovo has its own representative, with very good and young players who play at high levels. Albania also has great players and quality. I think that if we were together in a team, I think that the qualification to the World Cup would be reached faster.

You left for Switzerland because of the war, do you have any memories of that time?

My generation, from the 80s, we lived as a minority in a big country like Yugoslavia. Often deprived of some basic rights to freedom and education. Kosovo has always been exploited, both in terms of the labor force and the fertile land it has had. It produced energy. But in those years, even a little before, in Yugoslavia life was still a little better than in Albania, where there was a terrible communist regime, with extremely difficult conditions. Meanwhile, after the 80s and 90s, there was a tense situation in Kosovo. I had my grandfather in politics and he was one of the deputies of Kosovo. So let's say that part of my family was politically persecuted, went into hiding for four years, and when the war situation started, dad went to Switzerland to try out for a football team at the end of his career and took us there with him, where we also requested the status of political asylum. We stayed there from '90 to 2000.

Shkuat në Lozanë dhe filluat aty të luanit?

Po, Lozana është një nga qytetet më të mëdha të zonës frankofone. Unë vazhdova aty dhe luajta me ekipin e Lozanës, prej moshës 8- vjeçare deri në 16 kam vazhduar studimet aty dhe kam ndjekur edhe futbollin, deri sa m’u dha mundësia të shkoja në Paris.

Në ato vite, ne që ishim me status refugjati nuk mund të dilnim nga Zvicra. Dy apo tri herë që kam dalë ishte ilegalisht me skuadrën e futbollit, sepse ishim azilantë. Pastaj më vonë m’u dha mundësia që të shkoj për një provë te PSG-ja, po ashtu mbaroi edhe lufta në Kosovë, ndërkohë që Zvicra i ktheu prindërit e mi në Kosovë, unë qëndrova 5 muaj në Francë.

Si është të luash në “Park de Prince”?

Unë që i vogël kam qenë tifoz i Marsejës, pasi në ato zona ku isha në Zvicër, klubi më i madh ishte Marseja sepse në ato vite ishte fituese e Champions-it, një superskuadër. Pastaj kur erdhi Parisi, ishte një mundësi e madhe dhe një ëndërr e pastaj Parisi ka qenë vendi ku jam rritur dhe kam bërë ndeshjet e para, me lojtarë si Ronaldinjo në ekip.

Ronaldinjo ishte më i fortë te PSG-ja apo te Barcelona?

Ka qenë gjithmonë i fortë, por më mirë ishte te Barcelona. Erdhi në Paris nga Brazili dhe mësoi shumë. Tregoi aty disa nga cilësitë e tij të jashtëzakonshme, pavarësisht se Kupën e Botës kur e fitoi ishte akoma në Paris, në 2002-shin. Pastaj me Barçën u bë një nga lojtarët më të mirë në botë. Edhe kur shkoi te Milani bëri mirë.

Kur shkuat me Kombëtaren shqiptare, kishte thirrje nga kombëtarja franceze?

Po, kisha thirrje nga Shpresa e Francës, në vitin 2002. Ishin të gatshëm që të më bënin nënshtetësinë dhe pasaportën për të luajtur për Francën. Po flasim për verën e 2002-shit. Atëherë nuk i kam dhënë një rëndësi shumë të madhe pasi kisha gjithmonë në kokën time se nëse do të bëhesha një futbollist profesionist, do të zgjidhja gjithmonë të luaja për Shqipërinë.

Si u ndiet kur shkuat për herë të parë në Kombëtare?

Ajo është një krenari shumë e madhe, sidomos për ne që ishim nga Kosova. Shqipëria ka qenë gjithmonë ai vendi që nuk kemi pasur mundësi të shkojmë, që nuk e njohim mirë, por e dimë se aty janë vëllezërit tanë, që është pjesë e trupit tonë, ku duhet të kthehemi dhe të bëhemi bashkë. Për mua ishte një qëllim që të përfaqësoja atë flamur dhe futbolli na i bëri realitet. Ajo që kishte më rëndësi ishte jo që të luaj për Shqipërinë, por që të luaj për shqiptarët si shqiptar. Ju e dini shumë mirë që kur mbaroi lufta, gjysma e shqiptarëve ishim jashtë kufijve dhe ndjenja për atë flamur ka qenë ndonjëherë më e madhe për ne që kemi qenë jashtë Shqipërisë sesa ata që kanë qenë aty, sepse ne e kishim të ndaluar dhe futbolli na e ka mundësuar që të bëjmë diçka bashkë. Gjithashtu ishte një kënaqësi kur erdhi ftesa dhe ndeshja e parë patjetër e veçantë dhe me emocione të mëdha dhe nuk harrohet asnjëherë.

Çfarë ju ka mësuar bota e futbollit për jetën?

Bota e futbollit është një shkollë më vete sepse të mundëson që të shohësh shumë vende. Kam jetuar në tri kryeqytete të mëdha si Parisi, Stambolli dhe Roma. Mëson gjuhë dhe takon njerëz, mentalitete të ndryshme. Pastaj sporti është pasioni ynë kryesor dhe të jep shumë mësime e të përgatit për të mbajtur vlerat e tua dhe duke qenë i hapur për t’i marrë më të mirat botës. Pastaj përveç faktit që ke shumë fansa që të ndjekin, edhe pse çdo gjeneratë kalon.

Keni qenë edhe në Premier Ligë, si ka qenë ritmi në krahasim me Serinë A?

Diferenca nuk është shumë e madhe. Tani që po kalojnë vitet, futbolli po bëhet universal dhe është e vërtetë që në Angli luhet shumë shpejt dhe drejtpërdrejt dhe ambienti si përjetohet aty është fantastik. E kam shijuar shumë kohën aty.

In Italy, there are some problems with the stadiums, only the one of Juventus is new, how do you see this?

I think the time has come to invest. Maybe in economic terms it is not the right move, but in the near future it should invest, because it has lost a lot compared to France, Germany and Spain that have moved forward.

Apart from Ronaldinho, who has been the strongest player you have played with?

There have been many, Ribery, Klose, Ronaldinho.

I was rooting for France, but unfortunately they lost in the final. I believe that Argentina deserved and played the final better. I was happy for coach Skaloni, who is my friend and we were together at Lazio and we did the coaching courses together. From the first steps to the world champion, I was happy about that. In a very short time he made an extraordinary story. / Panorama


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×