OPEN LETTER/ Come to the dialogue and listen to me speak, otherwise I will cut off your scholarships, you will rot in prison. Please!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

The punch to Berisha, Mero Baze: Gert Shehu's cousin worked in Gërdec, his mother had a sanitary at home

2022-12-06 19:41:17Politikë SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX
The punch to Berisha, Mero Baze: Gert Shehu's cousin worked in Gërdec,
Sali Berisha and Mero Baze

Journalist Mero Baze has reacted to the attack on former Prime Minister Sali Berisha, who was punched by 31-year-old Gert Shehu, in front of today's parade on "Dëşmorët e Kombit" Boulevard.

In one of his articles, the journalist writes that Gert Shehu knows the Berisha family well, since his uncle's daughter-in-law worked as a sanitary worker in the house of the former prime minister and her son worked in Gërdec, and that he is obsessed with being able to he died there.

Furthermore, Mero Baze has brought to attention the acts of violence from the political unrest in '91, accusing former Prime Minister Berisha of having ordered the beating of political opponents, as well as those in the media.

Full text:

The physical attack on Sali Berisha was the ugliest event of the day, which becomes even more painful when you consider that it is violence against an elderly person in a political activity. Everything else, including the political emotions surrounding this ugliness, have nothing to do with punishing the culture of violence, but with the history of Sali Berisha and his culture of violence against opponents, for which today is not the day to be judged.

In his political career, Sali Berisha has had more serious events. Bombs have been thrown at him twice in election rallies, and he has also threatened people with death in election rallies like the one in Tropoja, only for them to disrupt the rally. But he never wanted to look like a victim like today. The reason is that today the real punch on him was not that ugly gesture.

Today, Sali Berisha has not actually been physically harmed by the punch of a mentally disordered citizen obsessed with him, but by the punch he received in his failed attempt to draw attention from the European Union Summit in Tirana.

The first blow came from the Democrats themselves. Even though the police were very generous with him, letting Boulevard protest, he could not gather even 1,000 people to protest Europe. 

At least if he had brought 4,000 Belindi voters to the Boulevard, he would have been more honored. 

The abandonment that the Democratic Party has given to Sali Berisha today shows that the Democrats themselves read to him the desire to use them as fodder against the West. Although his rousing calls for a whole week, calling for a grand rally, even though the entire press, as he himself asserted, was made available to his protest, only reduced it, making it seem like the protest smallest in the history of DP ever, even when they appeared after 1997 every night on the boulevard. 

And this is a punch that hurts Sali Berisha a lot.

Grushtin e dytë e mori nga vet liderët e Bashkimit Evropian në Tiranë. Edhe pse qëllimi kryesor i protestës së tij ishte të tërhiqte vëmendjen e tyre dhe të kishte mundësinë të tregonte se ishte faktor, ai u shpërfill prej tyre dhe shtypit perëndimor në mënyrë shembullore, sikur të mos ekzistonte. 

Edhe pas aktit të shëmtuar të sulmit fizik mbi të, e cila nuk dihet pse e lumturoi pa masë Ilir Metën, ndoshta se ju duk një rast për revansh, askush prej tyre nuk u emocionua të jepte një sinjal ngushëllues për të. Ai nuk arriti të tërheqë vëmendjen e Samiti dhe as ta eklipsojë atë as me pjesëmarrjen skandaloze dhe as me sulmin skandaloz mbi të. Në fakt, ai bëri gjithçka çfarë mund të bëjë një njeri i dëshpëruar që të thyente murin e akullt që ata kanë ngritur për të, por nuk ja doli.

Dhe kjo i dhemb qindra herë më shumë se sulmi i shëmtuar fizik në surratin e tij.

Grushti i tretë në opinion publik e mori pas sulmit të shëmtuar, kur ai u përpoq të manipulonte pistën e sulmit dhe bënte hetuesin e vetvetes duke shpifur, duke spekuluar me raportet mjekësore të agresorit, dhe mbi të gjitha duke u përpjekur të vërë në qendër të sulmit Edi Ramën.

Në të vërtetë, kultura e tij e dhunës fliste para fakteve dhe logjikës me të cilën duhet të fliste ai si viktimë. Kur ai ka qenë në pushtet i ka bërë të gjitha këto. Duke filluar nga rrahja e Gramoz Pashkos dhe përdhunimi i familjarëve të tij më 1991, vetëm se ishte kritik i tij, e me radhë gjithë politikanët kundërshtarë me të në Partinë Demokratike, përfshi Eduard Selamin, Genc Pollon, Bashkim Koplikun, Dashamir Shehin, Preç Zogajn, Neritan Cekën, Arben Imamin, Edi Ramën, Bledi Gonxhen, Skënder Gjinushin, Kastriot Islamin e parë, Ndre Legisin, e deri tek dhuna e 8 janarit mbi një grup kundërshtarësh në selinë e PD, ai e ka kthyer kulturën e dhunës politike në këtë vend si mjet lufte. Akoma më e rëndë ka qenë kjo kur e ka përdorur dhe ndaj medias kritike me të, duke djegur redaksi, duke rrahur gazetarë dhe duke justifikuar dhunën, pa kërkuar kurrë ndjesë. 

Kur rrihte Nikoll Lesin thoshte ai nuk ka kërkuar hetim, kur rrihte Edi Ramën thoshte e kanë rrahur komshinjtë, kur më qëllonte mua shoqëruesi i gruas tij, thoshte “goja llap, kurrizi dap”, pa kërkuar ndjesë. Thjesht ishte i gëzuar nga dhuna.

Është i vetmi politikan shqiptar që ka justifikuar dhunën pasi e ka ushtruar direkt me njerëzit e tij. Është i vetmi politikan që gjithmonë ka gjetur arsye për të qenë me dhunuesin dhe jo me të dhunuarit në 30 vite pluralizëm në Shqipëri. 

Ndaj dhe sot kur i ndodhi ajo ngjarje e shëmtuar, ai nuk kishte se si të mendonte ndryshe, përveçse si Sali Berisha rrahës. Për këtë arsye ai akuzon Edi Ramën dhe Ardi Veliun (jo Rrumbullakun), edhe pse thotë vet që “nuk kam asnjë fakt”. Por me logjikën e tij prej dhunuesi, natyrisht ata dalin fajtor.

Duke manipuluar faktet dhe duke mos e marrë aktin e shëmtuar ndaj tij ashtu siç është, si një sulm nga një i sëmurë me të meta mendore, që gruan e dajës e ka pasur pastruese në shtëpi të tij dhe që është i fiksuar që djali i saj mund të vdiste në Gërdec në biznesin e djalit të Berishës, ai në të vërtetë më shumë se sa bind qytetarët si viktimë, zgjon dyshime tek ata si manipulator, madje dhe inskenues. 

Dhe kjo jo se është e vërtetë, por se një njeri që e pranon dhunën si mjet politik, siç është Sali Berisha, nuk mund të pranojë dhe as ta dënojë dot dhunën, dhe kur ajo vjen vërtet nga faktorë jo politik të shoqërisë, siç është një i sëmurë mendor.

Vija ndarëse në këtë shoqëri është mes atyre që e pranojnë dhunën si mjet politik dhe që në krye të kësaj shkolle politike është Sali Berisha, dhe gjithë të tjerëve që e dënojnë ata pa asnjë hezitim, dhe kur ndodh mbi Sali Berishën.

Sot gjithë shoqëria, dhe ata që e urrejnë Sali Berishën, e dënojnë dhunën mbi të, jo se u dhimbset ai, por se nuk e pranojnë dhunën si kulturë politike. Madje është kjo arsyeja pse kjo shoqëri e neverit Sali Berishën, si kultivues dhe ushtrues të dhunës politike.

Në gjithë fjalorin e tij politik ndaj kundërshtarëve apo kritikëve, rrahja është institucioni më i lartë poshtërues për të. E keni dëgjuar kur thotë “do sulmojnë, ta marrim zvarrë”, “Do ti thyejmë brinjët”, “Do t'ia mbathë nga sytë këmbët” etj. Në përfytyrimin e tij më ekzaltues, është pamja e kundërshtarit që rrihet prej turmave të tij. 

Kurrë nuk kamë parë ndonjë mbështetës të tij që të mos lumturohet nga thirrjet për dhunë. Dhe sidomos nga dhuna në emër të pushtetit. Kërcënimet e tyre më të zjarrta janë se kur “të vijmë në pushtet, do të rrahim”. 

Grushti i vërtetë mbi fytyrën e tij sot nuk u dha nga ai i sëmuri mendor, por nga mendjet e shëndosha të demokratëve që e braktisën, nga liderët perëndimorë që zbukuruan Tiranën dhe e bënë atë për 24 orë kryeqytet të Evropës. Dhe mbi të gjitha, nga dështimi për ta prishur imazhin e këtij Samiti, me një ngjarje të shëmtuar.

Long live Sali Berisha, because no one needs to take your life to feel politically peaceful. Your story is enough for them to feel disgust for political violence. Most of all, they want to see you like this on the streets, abandoned, disgusted and above all, disfigured by the idea that your opponents do not think like you about physical violence against politicians. After all, as a biblical proverb says, "he who rules with the sword will be found by the sword"!


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×