DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

Why should we be proud and why should we be ashamed in 110 years of the Albanian state

2022-11-28 10:24:01Pikëpamje SHKRUAR NGA ROLAND QAFOKU

Why should we be proud and why should we be ashamed in 110 years of the Albanian

Today, the Albanian state turns 110 years old. What balance do we have in this century plus a decade? How much pride should we take in this long journey?

Should we also have shame during this journey? What is worth saying from the beginning is that it really seems like many years, but within them Albania has whole places that make us ashamed, but there are also peaks and milestones that make us feel proud.


1. In these 110 years of the Albanian state, we should be proud because for 14 years the Albanian nation has also enjoyed another state. Kosovo is a reality and its state was not even thought of a few decades ago, while now with two states in the ethnic territories, the Albanian nation has achieved a miracle that of course with the help and exclusivity of the USA and the EU, and yet without the commitment of the Albanians as in In Kosovo and Albania this could never become a reality.

The Albanian state has played an extraordinary role in the independence and creation of the state of Kosovo and now with two states in the region it can be said that the Albanians have achieved the greatest achievement in history.

2. In these 110 years of statehood, we should be proud because the specific weight of Albania in the international arena has increased significantly. There is no decision in the Balkans and in the region that should be taken without Albanians being part of it.

And here we mean the Albanians of both countries: Albania and Kosovo. The importance of this applies if we compare the current situation with that of many decades ago, when decisions were made against the Albanian people without taking them into consideration and without calculating them. This no longer works.

3. In these 110 years, Albania has become a country many times more stable, developed and with increased living standards. It is lucky for our generation that we live in a period that is considered the best of all times and years in these 110 years of statehood. Albania is a democratic state, free movement and without visas on the continent, a member of NATO, a candidate for the EU, a temporary member of the UN Security Council, and being part of these organizations have made the Albanian many times more important in the international arena.

In these 110 years of statehood, we should be proud that, although not in EU standards, the standard of living of Albanians has increased significantly if we compare it throughout the entire period of the state's existence. Of course we should feel dissatisfied with what could have been achieved. But the fact is that in 2022 Albanians live better than in 2000, than in 1990 and certainly much better than any other period since the declaration of independence.

4. In these 110 years as a state, we should be proud of the way we have resisted the invasions and invasions of foreigners. Although a small nation, the resistance of Albanians to Serbian and Greek aggressions, especially immediately after the declaration of independence, makes us proud. Despite the fact that the fate of the Albanian nation settled in the modern halls of European chancelleries, Albanians fought with arms in hand for independence, its defense and the freedom of Albanians. The Battle of Vlora in the summer of 1920 also makes us proud today.

It is the only war made with the blessing of a government that at that time was led by Sulejman Delvina, but the Albanians showed that they wanted their country and state in every piece of its land. The resistance that the Albanians made during the Second World War makes us feel proud today. Thanks to that resistance, Albanians were ranked alongside those nations that fought against Italy and Germany, the two armies that had invaded our country.

Ajo rezistencë është një nga faqet më të lavdishme të historisë sonë. Çdo përpjekje për ta sfumuar apo minimizuar atë rezistencë është e dëmshme ndaj një sakrifice dhe idealizmi i një brezi. Sigurisht që këtë rezistencë Enver Hoxha dhe komunistën e shfrytëzuan për të instaluar diktaturën komuniste, pork jo nuk mund të hedhë poshtë një rezistencë të atyre të rinjve dhe të rejave me bindje të majta dhe të djathta që lanë shkollat jashtë dhe brenda vendit dhe u rreshtuan në formacionet guerile, apo partizane për të luftuar pushtuesit. Pjesë e rezistencës dhe e luftës për liri është edhe ajo që u zhvillua në vititn 1998-1999 në Kosovë. Shqiptarë të Shqipërisë dhe shqiptarë të Kosovës luftuan me armë në dorë për të mbrojtur Kosovën e invaduar nga ushtria serbe duke shënuar pjesën më të lavdishme të historisë së kombit tonë. Një histori që falë edhe mbështetjes së SHBA dhe BE solli krijimin e shtetit të dytë të shqiptarëve.

5. Në këto 110 vjet, shteti shqiptar ka provuar dhe aplikuar si askush shtet tjetër në Evropë të gjitha format e regjimeve. Shqipëria u shpall shtet nën një pleqësi të zgjedhur nga zona dhe krahina të ndryshme më 28 nëntor 1912. U bë principatë nën mbreërimin e një princi gjerman si Ëilhelm Von Ëied. Pas tij Shqipëria u shpall republikë, u shpall republikë presidenciale dhe më pas u shpall mbretëri nën mbretërimin e Ahmet Zogut.

Gjatë Luftës së Dytë Botërore u pushtua nga dy ushtritë më të fuqishme të kohës pjesë e Boshtit të së Keqes. Pas përfundimit të luftës, për 46 vjet u bë pjesë e kampit lindor të komunizmit dhe përjetoi diktaturën më të egër dhe më çnjerëzore nën drejtimin e Enver Hoxhës. Pas rrëzimit të saj në 1990, Shqipëria u bë një shtet demoratik të cilin e vijon në përpjekje për ta rritur këtë demokraci dhe për t’u bërë pjesë e BE.

Kjo panoramë në fakt tregon paqednrueshmëri dhe një çoroditje të shoqërisë sonë që nuk ka bën të krenohemi. Madje, na bën të turpërohemi. Kaq shumë regjime në 110 vjet shtet nuk i ka kaluar asnjë shtet tjetër në kontinentin evropian. Kjo tregon se sa të brishtë jemi ne shqiptarët për të ndërtuar shtet duke mos krijuar tradita të konsoliduara.

6. Në këto 110 vjet shtet kemi ndërtuar diktaturën më të egër, madje edhe më të gjatën në kontienin evropian, atë të regjimit komunist të Hoxhës. Nga vitit 1944 deri në 1990 Shqipëria ndërtoi dhe kaloi periudhën më të keqe dhe më të rëndë të këtyre 110 viteve shtet. Një periudhë që nëse e zbret nga ditëlindja e shtetit sot, mbeten 64 vjet që janë vetëm 9 vjet më shumë se gjysma. Është një periudhë që na bën të ndjemi vetëm të turpëruar.

Rreth 100 mijë shqiptarë vuajtën në një formë apo tjetër nga ai regjim për bindje politike që nis që nga përndjekjet e deri te pushkatimet, një bilanc që nuk e ka askush në Evropë për numër të popullsisë. Sigurimi i Shteti u kthye në armën në duar të Enver Hoxhës dhe bashkëpunëtorëve të tij duke u kthyer në tmerrin e një shoqërie e cila i vuan edhe sot plagët e shkaktuara prej saj. Deformimi i njeriut, është plaga më e rëndë që shkaktoi sistemi komunist në të cilën jetuan tre breza: ata që kishin marrë pjesë në rezistencën gjatë Luftës së Dytë Botërore, ata që lindën në përfundim të Luftës së Dytë Botërore dhe ata që lindën në gjatë sistemit komunsit dhe njohën edhe demokracinë.

7. Në këto 110 vjet shtet duhet të turpërohemi për numrin e popullisë së larguar nga vendi ynë. Janë disa vala të largimeve masive të shqiptarëve që nisin që nga vitet 20-të, gjatë Luftës së Dytë Botërore apo edhe sapo u rrëzua sistemi komunist në vitet 1990-1997. Por turpi ynë më i madh është se vala më e madhe masive në këto 110 vjet shtet është shënuar në 10 vitet e fundit që sipas statistikave janë larguar 700 mijë shqiptarë. Shqipëria duket si ora me rërë dhe e ka bërë vendin tonë më të vogël. Kjo hemoragji është plaga më e rëndë jo vetëm përgjatë kohëve moderne që po jetojmë por për të gjitha kohrave. Sigurisht që shqiptarët janë të lirë të lëvizin nëpër Botë, por kjo zhvendosje masive është pak të themi që kombi ynë po pëson shpopullim. Është një turp ekskluziv i klasës politike shqiptare si të majtë dhe të djathtë që nuk ka krijuar mundësi reale që shqiptarët të jetojnë me dinjitet në vendin e tyre.

8. Në këto 110 vjet shtet duhet të turpërohemi që kemi nxjerrë figura dhe drejtues që nuk i janë përgjigjur interesave të popullit dhe nuk kanë përfaqësuar popullin dhe kanë marrë vendime në dëm të popullit. Enver Hoxha që instaloi për 46 vjet diktaturën komuniste dhe që vrau për arsye politike shumë e shumë inteletualë është turpi i turpeve në të gjithë historinë 110-vjeçare. Hoxha është ideatori dhe autori i zhdukjes së një plejade intelektualësh shqiptarë që përpos marrjes së jetës, ata ishin aq të vlefshëm dhe dobishëm për shtetin, shoqërinë dhe kombin. Figura e dytë antikombëtare është ajo e Esad Pashë Toptanit i cili punoi për interesin e vet dhe u ble nga shtete armike ndaj Shqipërisë në dëm të kombit shqiptar.

Përpjekjet për ta rehabilituar figurën e tij janë pothuajse të njëjta me përpjekjet për rehabilitimin e figurës së Enver Hoxhës. Por pas tyre duhet të themi se edhe disa figura politike që bashkëpunuan me pushtuesit fashistë italianë dhe nazistë gjermanë gjatë Luftës së Dytë Botërore nuk në bëjnë krenarë sot.

Ndryshimi më dy figurat e mëparshme është se ky bashkëpunim erdhi pas një kontributi të pamohueshëm që ata kishin dhënë për shtetin dhe kombin shqiptar. Turp është që edhe pas rrëzimit të komunizmit disa politikanë shqiptarë nuk kanë marrë vendimet e duhura për një Shqipëri më të mirë dhe më demokratike. E përzjerë me kontriburte të pamohueshme në këto 32 vjet, në raste të veçanta ata kanë vënë interesat personalë mbi interesat e Shqipërisë.

9. Në këto 110 vjet shtet na bëjën të turpërohemi për mënyrën se si i kemi patur raportet me disa shtete të huaja. Në radhë të parë me SHBA që përgjatë 110 viteve shtet, në 52 vjet prej tyre nuk kemi patur fare marrëdhënie. Madje kjo vijoi gjatë regjimit komunist duke e cilësuar SHBA si armikun numër një në botë. Ky vendim ishte kulmi i turpit të mosmirënjohjes për atë që SHBA kishte bërë ndaj Shqipërisë duke i konfirmuar pavarësinë në vitin 1919 në Konferencën e Paqes në Paris. Na bën sot të turpërohemi edhe për raportet me Rusinë.

Pas Luftës së Dytë Botërore marrëdhëniet mes dy shteteve ishin vasale ku çdo gjë në vendin tonë kontrollohej dhe drejtohej prej tyre. Kjo jo vetëm garantoi instalimin e diktataturës komuniste por garantoi që në krye të kësaj diktature do ishte Enver Hoxha. Një tjetër shtet për të cilin ne sot ndjehemi të turpëruar për marrëdhëniet e krijuara me të ka qenë Jugosllavia, veçanërisht Serbia. Gjatë regjimit komunist, Kosova iu dhurua Serbisë si krahinë Brenda republikës së saj. Por afrimi dhe ngushtësia e marrëdhënieve të vendit tonë me Serbinë arriti deri aty sa ishte projektuar që Shqipëria të bëhej republikë e shtatë e këtij shteti të çudidshëm falë aleancës komuniste mes Enver Hoxhës dhe Josif Broz Titos.

10. Në këto 110 vjet shtet ne duhet të turpërohemi për mënyrën se si ka funksionuar politika. Tradita e politikës shqiptare është se ajo funksionon e ashpër duke e cilësuar kundërshtarin armik për vdekje. Për ta kuptuar qartë këtë mjafton të veçojmë se nga 33 kryeministra që ka në historinë 110-vjeçare të shtetit shqiptar, 10 kryeministra janë vrarë në rrethana të ndryshme që ende janë të pazbardhura: Mehmet Shehu u gjend i vrarë në dhomën e gjumit teksa ishte në detyrë. Katër kryeministria janë vrarë në atentate: Esad pashë Toptani, Qazim Koculi, Idhomen Kosturi dhe Hasan Prishtina. Katër kryeministra kanë vdekur në rrethana të dyshimta: Ismail Qemali është helmuar, Mustafa Kruja vdiq gjatë një operacioni kirurgjikal, Kostaq Kota vdiq nën dhunë në burgun e Burrelit dhe Adil Çarçani e la veten në një vdekje me dëshirë. Kryeministri Maliq Bushati është pushkatuar si tradhëtar.

7 prime ministers are still buried outside Albania: Esad Pashë Toptani, Turhan Pashë Përmeti, Shefqet Vërlaci, Fan Noli, Mehdi Frashëri, Rexhep Mitrovica, Fiqiri Dine. And worst of all, 6 prime ministers have no grave at all: Iljaz Vrioni, Idhomen Kosturi, Xhaferr Ypi, Kostaq Kotta, Eqrem Libohova, Maliq Bushati. This shows the ferocity and extreme extreme mentality that the political opponent in Albania is considered a political enemy for life or death. And of course this only makes us ashamed


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×