DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

2026-10-18 22:26:38Pikëpamje SHKRUAR NGA HAMDI JUPE

After the fifth day of violent protests across almost the entire country, I have come to the conclusion that Prime Minister Edi Rama must resign. These words are written in black and white by a man who carries in his pocket the Socialist Party card number 52 since 1991, signed by the legendary leader Fatos Nano, decorated by the current party leader Edi Rama on the occasion of the party's 35th anniversary for "very good work" in its service. I am doing this very good work even now that I am demanding Rama's resignation.

During the 15 years of my life, I have been elected four times by the congress to the national leadership of the party, its deputy and journalist. For 21 years I have had no connection with the state administration. In the 13-year government of Edi Rama, I did not work a single minute. I earned my living through the pen of a journalist and my pension. This gives me the opportunity to express myself completely free from any complexes, just as I have done throughout my life. I wrote this biography so that others do not get tired of digging into my biography.

In October 2005, when the Socialist Party had gone into opposition, I published in the newspaper “Shekulli” the article entitled: “The Disturber of Peace”. It was an open public support for the election of Rama as head of the Socialist Party, after the resignation of Chairman Nano with the loss of the elections. Edi Rama, with whom I had no connection whatsoever, who had just started the campaign for party chairman, called me and thanked me for the article. I can reprint that article with historical value again today. During his 21 years as party chairman, I have had one other call from him and that is it. I have never received a single call from him myself. I have not needed him. I have not even had a reason to thank him.

During the 13 years in power, I have supported the socialist government whenever I thought it had done good things and I have criticized it whenever it had done bad things. My opinion is that during these years, many good things have been done in Albania that are neither the time nor the place to mention, but have been said. These will never be denied to the head of the government, Edi Rama.

On the other hand, it turns out that a lot of work has been left undone by his long rule and, likewise, bad things have been done. I have seen this in the public's reactions not only in the current protests, but also in those of the "flamingos" months ago and others. Then, almost a hundred thousand people took to the boulevard against the government and many of them were leftists, even socialists. Should we expect a hundred thousand to take to the boulevard again against the government? They are there, they are coming out again.

Nuk është vendi sot të thuhen të gjitha, por vetëm disa cekje të tyre. Pas 35 vitesh demokraci në Shqipëri është krijuar një brez i ri që as e di dhe as nuk do t’ia dijë fare se çfarë ishte komunizmi. Gogoli “komunizëm” nuk egziston për ta. Ata duan ta shikojnë veten të njëllojtë me brezin e ri të vendeve të zhvilluara dhe nuk e gjejnë këtë gjë këtu. Rama pra nuk ua krijoi dot gjatë 13 viteve.

Këtë “Evrope shqiptare” nuk do t’ua krijojë atyre as ndonjë parti apo politikan i ri që do të vijë në pushtet pas Ramës, se nuk është e mundur të bëhet ajo për pak vite. Por te ata tani është ngulitur mendimi se Rama është fajtori i të gjitha “të zezave” dhe askush nuk ua heq dot nga mendja këtë ide, veç ikjes së tij nga karrigia. Duhet të ikë Rama që të qetësohen përkohësisht gjakrat e ndezura të rinisë shqiptare.

Shqipëria ka ende varfëri të skajshme. 500 mijë pensionistë i kanë pensionet nën 200 Euro. Qeveria tallet me ta duke u dhënë çdo fund viti nga pesë mijë lekë dhuratë. Bujqësia dhe fshati shqiptar janë totalisht të braktisur nga qeverisja e Edi Ramës. Fshati shqiptar është kthyer në gjendjen e bujkrobërisë. Rinia fshatare është dyndur në qytete, sepse nuk ka asnjë shpresë për jetesë atje ku ka lindur.

Qeveria Rama mburret se buxheti i vitit të ardhshëm do të arrijë 10 miliard Dollarë, ndërsa për bujqësinë ai do të japë vetëm 50 milonë Dollarë. Çfarë turpi! Të mos habitemi pastaj, kur të na vijnë fshatarët, pra njerëzit tanë e të na djegin në zyrat e pushtetit. Protesat e këtyre ditëve janë mbyllur çdo natë te Zogu i Zi, sepse ata vijne nga “Bathoret” e Tiranës. Janë produkt i braktisjes së fshatit prej qeverisë, kur aty më parë jetonin 60 përqind e popullsisë.

Shkollat tona të larta janë thuajse jashtë tregut të punës dhe ato prodhojnë papunësi me diplomë. Reforma e arsimit të lartë, e trumbetuar me të madhe si sukses vite më parë, ka dështuar. Ata të protestës janë shumica studentë që nuk dinë ku të flejnë, sepse qiratë e shtëpive në Tiranë janë llahtari. Ata e shikojnë pa shpresë të ardhmen e tyre këtu, prandaj kërkojnë “kokën” e Ramës në tepsi. Këto ndodhën nën qeverisjen 13 – vjeçare të Ramës, nuk ka kujt t’ia faturojë tjetër ai atë situatë tani, ta harrojë. Nuk mund të fshihet më pas “gogolit” Berishë.

Korrupsioni mbeti gangrenë e këtij vendi gjatë qeverisjes së Ramës. Shembujt e abuzimeve të mëdha me paratë publike janë evidente. Tani që tenderat zhvillohen në mënyrë elektronike, ato fitohen nga firmat me 70 përqind të vlerës së planifikuar, sepse planifikimi ishte bërë dikur që tenderin ta fitonte lilani e fisteku, jo ai që e meritonte. Kjo tallje me paratë e publikut ka vazhduar prej më shumë se dhjetë vjetësh dhe nami për këtë nuk lahet as për dhjetë vjet të tjera. Më mirë të të dalë syri, sesa të të dalë nami, thotë populli. Kryeministri Rama nuk mund të lahet duke thënë se “unë nuk mbaj përgjegjësi për atë që bëjnë vartësit e mi”. Mban përgjegjësi politike që ç’ke me të.

Në vendet demokratike evropiane ka patur plot politikanë jetëgjatë dhe të suksesshëm, por një ditë janë larguar, duke u hapur rrugën të tjerëve. Nuk është ndonjë tragjedi e madhe të japësh dorëheqjen. Ka ikur kryeministri jetëgjatë spanjoll socialisti Gonzales; ka ikur “gruaja e hekurt” britanike Theçer; ka ikur laburisti i shquar anglez Blejer; ka ikur Helmud Koli qe bashkoi dy Gjermanitë, i sfiduar nga zonja e re Merkel. Ka ikur edhe kjo që qeverisi për 15 vjet; ka ikur së fundmi edhe kryeministri hungarez Orban, i sfiduar nga njeriu i partisë së tij. Nuk kanë ikur vetëm Putini në Rusi dhe Erdogani në Turqi. Shto edhe Edin në Shqipëri. Mos do edhe ky të bëhet si dy të parët?

Qeverisja socialiste e viteve 1997 – 2005 ndërroi gjashtë herë kryeministrin: Fino, Nano 1, Majko, Meta 1, Meta 2, Nano2. Në fund të tetëvjeçarit të qeverisjes rritja ekonomike e vendit ishte 6 përqind. Tani, për trembëdhjetë vjet rresht kemi laj-thaj vetëm një kryeministër, Edin. Edhe babai yt të bëhet derr për trembëdhjetë vjet, jo më dikush tjetër. Apo jo, shoku Edi?

Socialistët e shquar shqiptarë nuk e kanë patur të vështirë të ikin, kur kanë menduar se ishte koha për të ikur, pa pritur që t’i fërshëllenin të tjerët. Ka ikur i nderuar Fatos Nano, kur humbi zgjedhjet. Ka ikur Profesori i shquar Pëllumbi, kur mendoi se ishte mosha për të ikur. Ka ikur madhështori Dritëro Agolli, pa i thënë kush të ikte. Ka ikur punëtori i shquar i partisë Namik Dokle. Ka ikur i paepuri Gramoz Ruçi. Kanë ikur një dyzynë të tjerë njerëz të shquar, të cilët me të drejtë kryetari i Partisë Rama i nderoi me medalje me rastin e 35 – vjetorit të partisë. Pse të mos ikë tani edhe vetë Edi? Le të marrë edhe ai një medalje nga partia për veten e tij dhe të largohet. Ne e kemi një etalon të vjetërsisë së përjetshme në Shqipëri, 82-vjeçarin Berisha, nuk kemi nevojë për tjetër.

Fitorja e zgjedhjeve parlamentare një vit më parë nuk është alibi për të mos bërë zgjedhje të reja të parakohshme parlamentare. Në vitin 1996 Sali Berisha i “fitoi” zgjedhjet 90 përqind, por pastaj erdhi kriza e piramidave, populli mori armët dhe doli në rrugë. Mos duhet që edhe tani të presim që populli të rrëmbëjë edhe një herë armët si në ‘97-ën?

Protestuesit e sotëm janë njerëzit tanë, janë shqiptarë e gjak shqiptari, të mos kërkojmë në çdo rast “armiq të jashtëm” apo opozitën prapa tyre. Fakti që ata hodhën në Lanë deputetin e Partisë Demoratike tregon se nuk janë me PD-në, janë me veten e tyre. Nuk i ka asnjë borxh kryeqyteti Edi Ramës që të shkatërrohet sot për faj të tij. Nuk i kanë asnjë borxh me dhjetëra policë që të sakatohen për të.

Rama must leave. From the government and party positions. He has nothing left to offer this country and its people. His daily appearances in front of the camera promising citizens help with the destruction are pathetic. He should not wait for the crowd of protesters to throw him into the gutter, as they did with the DP MP. Albania is worth more than a specific individual name, whoever he is. Everything in this world has a time of arrival, a time of stay and a time of departure. For Rama, the latter has come.

Prime Minister Rama has entered into conflict with the Albanian youth. Between the two sides, I choose the youth. Mr. Rama, free Tirana from this tear gas prison that you yourself have transformed.


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×