DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

The Economist: Albania is no longer the bad joke of the Balkans

2023-06-08 18:07:00Pikëpamje SHKRUAR NGA THE ECONOMIST
The Economist: Albania is no longer the bad joke of the Balkans
Edi Rama

The Economist article

For a long time, the most contentious part of Europe, the Western Balkans region may have a new light. The most unusual is the prime minister of Albania, a 58-year-old former basketball player, modern artist, Edi Rama. Last month his Socialist Party defeated a "torn bag" of opposition groups to win all but a handful of the country's 61 municipalities. So he is likely to win the next general election, to be held in 2025, his fourth victory in a row, and thus rule until 2029 what was once the region's most miserable post. In power since 2013, Rama is already the longest-serving head of a Balkan government. In 2000, he appeared as a dynamic and colorful mayor of the capital of Albania, Tirana. Since 2005 he leads the Socialist Party. Now he can claim to be a "Balkan star", even a calming influence in a still-fragile region, even witnessing the turmoil in neighboring Kosovo, where the Serb minority has pitted against the ethnic Albanian majority.

Rama refuses to sell "his cousins" and asks the West to treat Serbian President Aleksandar Vucic with sensitivity.

Lying in his office after returning from talks with Manchester City Football Club about establishing a network of training academies in the Balkans, he waits with an imposing figure in a T-shirt, slacks and gleaming white sneakers. He is 2.1 meters tall, with a shaven head, trimmed white beard and alert, pained eyes: he has the features of a person you might not want to bump into in a dark alley at midnight.

Fluent in a number of languages, he is decidedly cosmopolitan despite an upbringing in what was one of the world's most isolated, wild and paranoid countries, often described by today's Albanians as "the North Korea of ​​Europe " before the fall of communism in 1991.

"Italy was our America," he said.

"TV, Italian football, the Pope, music. But even getting the TV was not easy."

He remembers stuffing his room with sheets and rugs so that no one could hear him and his friends listening to bootleg Beatles recordings. He says he remembers his shock and delight when he could read Kafka, Proust and Dostoevsky, listen to Ravel, Debussy and Stravinsky and see Cézanne, Van Gogh and Picasso. His critics point out that he was a child of the communist nomenclature; his father was a sculptor, who may have shaped Stalin's features. Rama is also accused of a personality cult. One Western observer calls him "brilliant, visionary, eccentric, egomaniacal...with a strong sense of his heritage in history."

Ai nuk ka turp të renditë arritjet e tij – ose të paktën të Shqipërisë postkomuniste. Tirana është e panjohshme nga ajo që ishte tre dekada më parë: dikur një fshat i zymtë, gri, totalitar, sub-sovjetik, ruritan. Atëherë, i gjithë vendi kishte rreth 6,000 makina: ishte e paligjshme të posedoje një të tillë. Tani ka më shumë se 700,000 të tilla. Megjithëse partia e Ramës e ka origjinën nga ajo e drejtuar prej 44 vitesh nga vrasësi masiv Enver Hoxha deri në vdekjen e tij në 1985, por ajo është rindërtuar plotësisht duke u kthyer në social-demokrate. Por kritikët e saj e akuzojnë atë për rrënjosjen e korrupsionit nën një elitë oligarkike që dominon median dhe ka lënë pabarazinë të zgjerohet.

Rama hedh poshtë pretendime të tilla. Ai thotë se modelon partinë e tij sipas Laburistëve të Ri të Britanisë. Toni Blair, gruaja e tij avokate Cherie dhe miku i tij për një kohë të gjatë, Alastair Campbell, të gjithë ende vizitojnë për të dhënë këshilla.

“Ne nuk jemi shumë ideologjikë,” thotë Rama.

“Për ne nuk ka zgjidhje djathtas apo majtas: nuk është herezi të kesh një zgjidhje të drejtë që funksionon.”

Margaret Thatcher, ai kundërshton, ishte "një udhëheqëse e madhe" që miratoi reforma të dhimbshme për të modernizuar Britaninë, pa të cilat Laburistët e Rinj nuk mund të kishin sukses pas saj. Besimi i Rama përfshin rajonin. I gjithë Ballkani, vëren ai, madje edhe Serbia tradicionalisht pro-ruse, është i bashkuar Ukrainës. 

"Shqipëria nuk ka asnjë grindje serioze me fqinjët e saj. Kjo është unike në historinë tonë,"-shton ai.

Sa i përket anëtarësimit në Bashkimit Europian, ai me mençuri refuzon të vendosë ndonjë datë, ndërkohë që pranon kërkesat e klubit për hyrjen si një motor për reformat e vetë Shqipërisë. Rama e pranon se një grup vendesh në klub, të udhëhequr nga Franca, janë të kujdesshëm për të lejuar brenda BE-së, tufën ballkanike.

Mantra e çdo diplomati perëndimor në Tiranë është se Shqipëria "po shkon në drejtimin e duhur", por se "ka ende një rrugë e gjatë përpara”, veçanërisht në lidhje me pastrimin e gjykatave dhe krijimin e një shteti të duhur ligjor, një çështje të cilës BE dhe Amerika i kushtojnë shumë vëmendje dhe para. Një skemë për të verifikuar të gjithë trupin e gjyqtarëve dhe prokurorëve të vendit ka çuar në shkarkimin e dy të tretave të habitshme të tyre.

Çfarë ndodh me ata që janë 'qëruar' nga sistemi?

"Oh, ata bëhen avokatë dhe kontabilistë," thotë një aktivist i shoqërisë civile.

Korrupsioni endemik është ende goditja më e madhe në Shqipërinë e sotme. Të dyja partitë kryesore konsiderohen përgjegjëse, në sytë e shumicës së shqiptarëve. Pikëpamja më bamirëse e një diplomati, në vlerësimin e dështimit të Ramës për ta shlyer.

Çështja tjetër e madhe që shqetëson Ramë është emigracioni. Popullsia është zvogëluar me të paktën një të katërtën që nga fundi i komunizmit, në rreth 2.9 milion sot. Shqiptarët po largohen ende si tufë egër. Për Ramën është e kuptueshme kur pyetet për pikëpamjen e përbashkët në Perëndim se shumë shqiptarë, përfshirë ata që mbërrijnë ilegalisht në Britani me anije, janë bashkëfajtorë në krim.

But his most serious problem is the enduring lack of civility in his country's politics. All sides invariably denounce the other as gangsters, crooks, even murderers, which in some cases is true. This, he admits, harkens back to the ghastly era of Hoxha, when the mildest dissent often meant deportation, prison or even execution.

"If Albania will ever become a liberal democracy, this must change," added Rama. But if it did, it would be his greatest legacy. And it may need another generation's time.


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×