OPEN LETTER/ Come to the dialogue and listen to me speak, otherwise I will cut off your scholarships, you will rot in prison. Please!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

The Promised Land for Northern Albania: The Costs and Perils of the Illegal Journey to England

2024-11-07 18:25:00Aktualitet SHKRUAR NGA ARBEN VATA DHE GEZIM HILAJ

 

The Promised Land for Northern Albania: The Costs and Perils of the Illegal
The Promised Land for Northern Albania: The Costs and Perils of the Illegal Journey to England

 

Northern Albania is facing a wave of migration to the United Kingdom, rooted in difficult socio-economic conditions, lack of services, quality education and meritocracy. However, after the dangerous illegal journey to England, many migrants discover that life there is very different from what is presented to them on social media.

In July 2022, after two turbulent weeks waiting for the sea to calm down, EK from Elbasan boarded a small dinghy in the north of France with her 5-year-old son wrapped tightly in her arms.

"I tried to keep him wrapped in my arms, to comfort him a little bit and protect him from this difficult journey, gathering the pain through the hug," she said in an interview from the Woodgreen area of ​​north London, her voice carrying the weight of hours spent between hope and despair. "This was the longest hug I've ever given, about 8 hours on a dinghy to England, through rough seas and under the moonlight," EK added.

Like EK, thousands of Albanians have undertaken in the last five years the dangerous route of illegal crossing from the north of France to England in small dinghies. The data show that the year 2022 marked the peak of this wave of illegal migration, mainly from the north of Albania to the United Kingdom. This trend has since declined thanks to strengthened police cooperation, tougher asylum policies in the United Kingdom and the expansion of migration opportunities in other EU countries. However, dinghies are only one of the ways to arrive in the UK illegally. Although more costly, passing through trucks and forged documents remains a common method of securing entry to British soil.

Although the British government is investing millions in programs aimed at persuading young Albanians to stay in their country, social networks and difficult socio-economic conditions in Albania's impoverished north continue to drive migration. Men mostly leave for economic reasons, while women for family reunification. What distinguishes this wave is the growing number of educated Albanians among immigrants. After arriving in the UK, many of them face harsh realities. The high cost of travel often forces some of them to engage in illegal activities to cover debts, while some advertise their income to friends and relatives on social networks, making migration and its benefits more attractive. .

Redion Qirjazi, head of the "Mary Ward Loreto" Foundation in Albania, says that social networks are not decisive, but remain "a strong catalyst in waves of mass immigration, because they reduce the perception of risk."

"Young people who get quick wealth illegally have a tendency to amplify the wealth they have achieved and then post it on social media," he said. “This basically shows inner insecurity and unfulfillment; so, you will show society that I succeeded, I succeeded," Qirjazi explained.

Illegal routes to the UK

In 2022, Albania topped the list of countries from which immigrants came to England, with over 17,300 people seeking asylum. Around 95% of them arrived between May and October 2022, and three-quarters of them used dinghies to cross illegally into the UK. Data provided by the Home Office through a request for information shows that over the past four years, 2023 has recorded the highest number of repatriated Albanians, with 1,934 returning Albanians – an increase of 98% compared to 2020 However, 57% of these cases involved voluntary returns, as opposed to those forced by the British authorities. Until June 2024, only 106 Albanians have traveled by dinghy to England. Only 6% of Albanians who have traveled by raft have received a positive response for asylum from the British authorities until June 2023, compared to only 2% for the same period this year.

Dr. Andi Hoxhaj, law lecturer at King's College London, says that the reason for the decrease in the number of Albanians who immigrate illegally to Great Britain is related to the cooperation between law enforcement agencies.

"The agreement between SPAK and the 'National Crime Agency' has specifically targeted criminal groups that organized illegal migration to Britain and have been identified better and faster due to the exchange of information between the two countries," Hoxhaj explained, adding that the Albanians are exploring other options for emigration. "Germany last year made it easier for citizens from the Balkans to move and work there, just as they could in Britain," he added.

The forms of illegal travel to Britain are varied, including transport by barge, truck and plane from various airports through the use of forged documents. Boys mainly use dinghies and trucks without the knowledge of the driver, while girls travel with forged passports and usually use trucks with the knowledge of the driver, thus choosing safer, albeit more expensive, forms of transport.

The Promised Land for Northern Albania: The Costs and Perils of the Illegal
Brahim Tusha in London

An example is the 27-year-old from Kamza, Brahim Tusha, who graduated with a master's degree in social sciences, who chose neither the raft nor the truck. He left Tirana by bus to Italy, then to Spain, with the aim of reaching England. On November 7, 2021, with a forged Dutch passport he managed to pass airport controls in Zaragoza and arrive at London's Stansted Airport.

"Emotionally I was prepared, because when I arrived, I decided to test my passport at the security gate and saw that it wouldn't open. Then I went straight to the head office and said: 'I'm sorry, but I'm illegal, that's me. I'm not the one with the papers,' and at the same time I took out the original Albanian passport from the bag," Brahimi recalls.

Jonida G., 27 years old, from Kukësi, recounted in a one-hour phone conversation her journey to Britain three years ago. She said she left France and traveled from 6am to 3pm, staying in the driver's cab of a lorry with another girl from Burrel, whom she did not know before. Both were lying; where Jonida had the head, the other girl had the feet, and vice versa. Their instructions were clear: not to talk at all, especially during checks. The place where they were was in complete wasteland, with no view ahead.

"Where we were, it was terrible," Jonida said, adding that "you couldn't see anything." "I thought several times about dying there," she recalled.

Men, after arriving in Britain, find it easier to find work and usually engage in physically demanding jobs such as construction, car washing, painting, etc., while women take care of children and mainly work in fields related to aesthetics, cosmetics and customer service. Boys make their own decision to emigrate to start a new life and are usually hosted by a relative or friend. While girls, in most cases, emigrate to create a family; emigration is not their initiative and they have a supporting role, usually hosting their partners, fiancés or spouses.

Jetmira.I. reveals that the only reason he is in England is cohabitation with his partner – after a year of engagement living apart from each other. “There came a point where we were spending more time apart than together,” she said, revealing that she traveled illegally to the UK by truck in 2021. “I worked in esthetics, painting nails, until the pregnancy period," said Jetmira.I. "Having heard so often about England, it seemed to us that it was close, behind the door, but in reality I had never thought of myself here," she added.

Flamur C., from Kukësi, who has been living in Britain for about five years and shares a rented house with an Albanian-British couple, explained that the journey to Britain, apart from all the vicissitudes, has one final goal: obtaining citizenship. For the majority of Albanian emigrants who choose illegal emigration, this process is difficult to accomplish. The ways that Albanians use to obtain British citizenship are different, but the most popular is through fictitious marriages with British citizens. According to Flag, the fictitious marriage has a high cost, over 20 thousand pounds, and takes time.

"This method is common among those who have cash and are engaged in drug trafficking," he said. "It is challenging for someone to pay the transportation expenses and cover the cost of the fictitious marriage for a short period of time," added Flamuri.

Migration keeps young people out of school

Eraldi, a 14-year-old from the village of Kodër-Lumë, about 5 kilometers southeast of the city of Kukës, says that he is the only one left of his friends in the village. "They've all gone to England," he complains, as he shows me the villas they've built and the cars with yellow license plates parked in their yards. "I put braces on my teeth and that's delayed me," he added, adding: "I'm waiting to get them out and then I'll be gone too."

The district of Kukës has been placed in the center of attention for the local and British media, related to immigration and its socio-economic impact. The emptying of schools in the municipality of Kukës is a clear indication of the wave of migration that this city is facing.

In 2014, Kukësi had 80 9-year schools, while in 2024 this number has dropped to 68, with one school closing every year. Meanwhile, about 15 subordinate 9-year schools have less than 6 students and are at risk of closing during this season or in the coming years. The "Havzi Nela" gymnasium, once one of the largest in the north of Albania, today has about 874 students, from 1267 in 2014.

According to teachers, especially those who work in rural areas, education in Kukës district is going through difficult days due to the loss of interest in learning. "Only a small percentage of students are still interested in education," says Mr. Muslia, teacher at the 8-year school in the village of Orgjost. He notes that this lack of interest is a consequence of the lack of investment in education, the lack of a labor market and the influence of political militancy in the state administration.

In his experience of more than a decade, Muslia has noticed that the situation in the schools of Kukës worsens every year. "Some of the schools where I worked are in danger of closing due to the drastic drop in the number of students, as a result of the decrease in the birth rate, youth immigration and family immigration," he concludes.

Redion Qirjazi, an expert in immigration issues, points out that the surveys conducted in the last decade for the north of Albania show a gradual decline in the quality of education. He explains that corruption in education, lack of investment and the inability to ensure a stable future, even for those with qualifications, have influenced the decrease of trust in education as an institution.

Eraldi says he wants to finish high school, but then plans to leave. In his class, only two boys study regularly, but he doesn't spend time with them as they mostly talk about projects. Most of the students bully these guys because they are the only ones who are dedicated to their studies.

“When I was 8 years old, the first math operation I learned was 15 – 8 = 7,” he recalls. "This, because my uncles promised me that, when I turned 15, they would take me to England," concluded the 14-year-old.

The role of social networks

The long time spent on social networks constantly exposes young Albanians to a virtual England, which is presented as a media spectacle, far from reality. Various social networks, especially TikTok and Instagram, supply young people daily with information about life in England, where the posts are generally curated and attractive.

A parallel world is presented to young people on social media about life in London, filled with false facades such as lots of money, expensive clothes, Cuban cigars, cars with powerful engines and personalized license plates. Through these images, young people are fed with the idea of ​​getting rich quick, seeing emigration as the only alternative to achieve this goal. This presentation distorts their perception of the value of education, considering it as a secondary factor for their future, or even as an obstacle that delays the decision to emigrate.

Profiles on social networks managed by criminal groups provide various information about illegal immigration, ranging from travel costs by mode of transport, route to be followed, documentation required for travel, time limits, recommended hotels during the waiting period, areas to avoid, and the safest routes for crossing the border. Also, these profiles offer advice to young people on how to deal with border police officers in case of detention or suspicion of false documentation.

Fation H., 32 vjeç, me origjinë nga Kukësi dhe banues në lagjen Southbank të Londrës, tregon se, ndërsa po përcillte nipin e tij 15-vjeçar për në Angli me avion nga Spanja, një nga kontaktet e tij i sugjeroi që nipi të vishte syze optike me numër zero. Ky detaj do t’i jepte një pamje më serioze, do të ndihmonte në uljen e ankthit dhe do ta bënte të dukej më shumë si shtetas evropian. I njëjti person i kishte ofruar edhe një tur virtual në Britani, duke e prezantuar me vendin, format e punësimit, mënyrat për të përfituar nënshtetësinë britanike dhe kontaktet me punonjës ligjorë në rast ndalimi për punë ilegale në fushën e lëndëve narkotike.

Brahim Tusha i vendosi kontaktet e para drejt emigrimit në Angli përmes rrjeteve sociale. Ai tregon se, rastësisht, pa një foto të një shoqeje në Angli dhe e pyeti se si kishte arritur atje. Ajo i shpjegoi mënyrën e udhëtimit, dhe më pas Brahimi kontaktoi trafikantët. Vëllai i tij më pas takoi dikë tjetër nga rrjeti i tyre në Angli. “Nuk është një grup kriminal; unë më shumë do ta quaja një grup pune që ne e kërkojmë vetë,” tha Brahimi, duke ndarë mendimin e tij për transportin ilegal drejt Britanisë.

Ai reflektoi se sot jetojmë në një botë digjitale, ku një produkt që promovohet shumë ka më shumë gjasa të shitet shpejt. Sipas Brahimit në atë kohë, Anglia ishte shumë e reklamuar në rrjetet sociale, dhe ai mendonte se mund të gjente një “parajsë” atje. “Por kur vjen këtu, përplasesh me një realitet krejt ndryshe,” tha ai. “Anglia nuk vlen aq sa vlera që ne paguajmë për të.”

Pas shqetësimeve të vazhdueshme të Home Office për ndikimin e rrjeteve sociale në trendin e emigracionit ilegal, në mars 2023, Tik Tok njoftoi një politikë të re si pjesë e qasjes së tolerancës zero. Kompania deklaroi se do të identifikojë dhe ndalojë automatikisht përdoruesit që kërkojnë fjalë kyçe dhe fraza të veçanta të lidhura me trafikimin e qenieve njerëzore dhe emigracionin ilegal. Duke parë dyndjen e emigrantëve rreth vitit 2022, qeveria britanike vendosi të financojë influencues shqiptarë në rrjetin social TikTok për të bërë thirrje që të mos ndërmerren iniciativa për emigrim ilegal.

Parajsa e Humbur

 

The Promised Land for Northern Albania: The Costs and Perils of the Illegal
WoodGreen, Londër, lagje ku është përqendruar komuniteti shqiptar

 

Ndërsa mediat sociale paraqesin një pamje joshëse të jetës në Angli, realiteti i emigracionit është më kompleks dhe sfidues. Probleme të tilla si shoku kulturor, konkurrenca për punësim, izolimi social dhe kostoja e lartë e jetesës shpesh bien ndesh me versionet e idealizuara që qarkullojnë në rrjetet sociale.

Jonida G., 27-vjeçare nga Kukësi, tregoi se vështirësitë e saj nuk përfunduan me udhëtimin e paligjshëm 9-orësh me kamion. “Për herë të parë në jetën time, pasi erdha në Britani, për shkak të stresit dhe vetmisë, fillova të përdor antidepresantë për trajtimin e depresionit,” tha ajo. “Shumë faktorë më çuan në atë gjendje – paratë që kisha paguar për të ardhur në Angli, pasiguria për të ardhmen, intervistat e shpeshta me Home Office, vetmia në shtëpi si një nënë me dy fëmijë, si dhe jeta asociale dhe inaktive që bëja,” shpjegoi Jonida.

Statusi i emigrantit ilegal krijon kufizime në lëvizje dhe kontakte me komunitetin, kushte që shtojnë gjasat për frustrim dhe izolim social. Ndjesi të ngjashme përshkruan edhe F.C., 33 vjeç nga Kukësi, me arsim të lartë, i cili punon në ndërtim. Ai shprehet se fillimi ishte i vështirë, pasi nuk kishte punuar asnjëherë në këtë lloj pune dhe ndiente ndryshimin e madh në kulturë dhe formim mes njerëzve që e rrethonin dhe atyre që kishte lënë pas në Shqipëri. “Çohem në orën 6 të mëngjesit dhe kthehem në orën 7 të mbrëmjes në shtëpi,” tha F.C. “Po bëj 5 vite që nuk kam lexuar një libër,” shtoi ai, duke përshkruar rutinën si “robotike.”

Rigels.H. u largua nga Shqipëria katër vite më parë dhe pagoi 17 mijë paund për të arritur në Angli. Të njëjtën shumë pagoi edhe për bashkëshorten, e cila iu bashkua një vit më vonë. “Kur arrita, qëndrova 10 ditë në një shtëpi të pabanur në zonën Derby,” kujtoi ai.

Edhe Brahim Tusha filloi punën në ndërtim menjëherë pas mbërritjes në Angli, për të shlyer borxhin prej 16 mijë paundësh që kishte marrë për të mbuluar kostot e transportit ilegal nga Shqipëria. “Punoja çdo ditë, pra 7 ditë të javës, me orare të plota dhe ndonjëherë edhe jashtë orarit,” tha ai, duke shtuar se jeta e tij është “shumë e vështirë.” “Më mungon familja, bëj një jetë mekanike,” shpjegoi Brahimi. “Më duket sikur jetoj nëpër trena dhe jam në nxitim gjithë kohës,” u shpreh ai në një kafene në qendër të Londrës.

Sipas Dr. Rachel Alsop, Lektore e Lartë dhe Anëtare e Akademisë së Arsimit të Lartë, të rinjtë shqiptarë që janë në proces azili në Britani përjetojnë dhe përballen me një sërë traumash, të shkaktuara nga faktorë të akumuluar ndër vite dhe nga sistemi i azilit në Mbretërinë e Bashkuar. Ajo shton se sistemi i azilit duhet të ndryshojë dhe të sigurojë mbështetje të duhur, duke përfshirë shërbime psikologjike, strehim të sigurt dhe ndihmë financiare, ndërkohë që procesi i kërkesës për azil të trajtohet në mënyrë transparente dhe pa vonesa.

“Ofrimi i të drejtës për punë për azilkërkuesit shqiptarë u jep atyre mundësinë për të mbështetur veten, për të jetuar me dinjitet, për të fituar dhe zhvilluar aftësi dhe për të kontribuar pozitivisht në komunitet,” theksin Alsop.

Sipas Andi Hoxhajt, ekspert ligjor në çështjet e emigracionit, kostot e emigracionit ilegal kanë ndikuar edhe në diskursin publik dhe qëndrimet politike të partive kryesore në Britani. “Votuesit janë shprehur të shqetësuar për barrën ekonomike që qendrat e azilantëve kanë për buxhetin shtetëror,” tha ai. “Disa përllogaritje nga Thesari i Shtetit dhe Ministria e Financave tregojnë se kostoja për mbajtjen e qendrave pritëse të emigrantëve shkon deri në 2 miliardë paund në vit, të cilat paguhen nga taksapaguesit britanikë,” theksoi Hoxhaj.

Largimi i trurit

Një nga tiparet e valës së re të migrimit me të cilën po përballet Shqipëria është largimi i personave me arsim të lartë. Ky grup emigrantësh ndahet zakonisht në dy nënkategori: ata që, pas përfundimit të studimeve, nuk kanë pasur mundësi të nisin një përvojë pune profesionale në Shqipëri për shkak të nepotizmit dhe ata që kanë nisur një përvojë pune, por e kanë ndërprerë për t’i lënë vendin emigracionit. Zhgënjimi është emëruesi i përbashkët, i përforcuar nga mungesa e meritokracisë në procesin e rekrutimit të nëpunësve në administratën shtetërore dhe kushtet e punës.

Flamur C., me diplomë bachelor në Histori dhe master shkencor në Marrëdhënie Diplomatike, rrëfen se e kishte hasur drejtpërdrejt mungesën e meritokracisë në procesin e rekrutimit në administratë, kur kishte shkuar për një provim në Departamentin e Administratës Publike dhe kishte gjetur një të afërm të tij, shumë më të moshuar, që po aplikonte në të njëjtën kohë. “Më vjen keq të them, por kot ke ardhur sot, pasi ky muhabet është mbyllur,” i kishte thënë ai ndërsa prisnin në holl për t’u futur në provim.

“Pas shpalljes së rezultateve, ai doli fitues,” kujtoi Flamuri. “Ka qenë dhe kjo një arsye e fortë që unë kam emigruar – nepotizmi dhe mungesa e meritokracisë,” theksoi ai.

 

The Promised Land for Northern Albania: The Costs and Perils of the Illegal
Vilson Marku, ish mësues në fshatin Arrën, Kukës. Sot emigrant në Britaninë e Madhe

 

Vilson Marku ka punuar si mësues në shkollën 9-vjeçare të fshatit Arrën, në bashkinë Kukës. Sipas tij, sistemit arsimor në Shqipëri i mungon infrastruktura dhe punësimet bëhen mbi baza partiake. “Punësimi i një mësuesi mbi baza partiake është poshtërimi më i madh që mund t’i bësh arsimit,” tha ai. “Më është dashur shpeshherë të punoj me kolegë jo profesionistë,” shtoi Vilsoni.

I zhgënjyer nga mungesa e infrastrukturës dhe meritokracisë, ai vendosi ta braktiste profesionin e mësuesit në vitin 2019, duke lënë rreth 12 nxënës pas në shkollë dhe emigroi në Angli. “E lashë punën e mësuesit në Kukës për të filluar punën në ndërtim në Angli,” tha Vilsoni. “Largimi nga Shqipëria ishte edhe për shkak të nepotizmit,” shtoi ai.

Wilson reveals that the beginning in England was difficult, as it is for most immigrants. However, he regrets leaving a career as a teacher behind, despite his desire to educate the younger generation. "I knew the language, and that made it a little easier for me, but the hardest part for me was giving up my desire to serve in the education of the children of my village," he concludes./ BIRN

Galeria fotografike (
)


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×