DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

Why do some countries prosper and others do not? The three Nobel laureates in Economics answer the most important question

2024-10-15 22:51:45Fokus SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX
Why do some countries prosper and others do not? The three Nobel laureates in
The three Nobel laureates in Economics answer the most important question

The Economist

Why are some countries rich and some are poor? The question, full of childish curiosity, is the most important in economics. A person's standard of living is largely determined not by talent or hard work, but by factors such as when and where he was born.

Historically, most models of economic growth focused on the accumulation of factors of production, labor, capital, and, more recently, technology or ideas.

The greater the stock of capital per worker and the more productive its use, the richer a country would be.

However, this still left a gap: why did some countries manage to accumulate more of these factors than others?

This year's winners of the Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel, commonly called the Nobel Prize in Economics, argue that it depends on the quality of governance.

In 2001, three men, Daron Acemoglu and Simon Johnson, both of the Massachusetts Institute of Technology, and James Robinson of the University of Chicago, published what has become one of the most cited papers in economics, “The Colonial Origins of Comparative Development: An Empirical Investigation".

In the paper they developed a scheme for institutions, dividing them into "inclusive" (those that tried to share prosperity) and "exclusive" (those where a small group took from the rest of the population). Inclusive institutions encourage investment in human and physical capital. Outliers discourage it.

Economists used an "instrumental variables approach" to address the problem that development can encourage liberalism rather than the other way around.

This approach used variations in mortality rates among settlers to identify which European colonies developed inclusive institutions and which developed exclusionary ones.

In colonies with a high death rate of settlers, due to Europeans' lack of adaptation to tropical diseases, colonial powers exploited native labor.

This could be in the form of the encomienda system in South America, which enslaved the natives, or the rubber plantations in the Belgian Congo. Meanwhile, low death rates in English-speaking colonies such as America, Australia and Canada meant that colonial powers attracted European settlers by offering them a chance to share in the wealth they produced through private property and free markets.

Si i tillë, pati një “përmbysje të fatit” midis kolonive. Më të pasurit në vitin 1500, siç matet me shkallën e urbanizimit, u bënë më të varfrit në kohët moderne, një rezultat që u mbajt edhe pas përjashtimit të “Evropave të reja” të kolonive të Amerikës së Veriut dhe Australisë.

Nobelistët Acemoglu, Johnson dhe Robinson hodhën hipotezën se kjo ishte për shkak se pasuria më e madhe e kolonive dikur të pasura inkurajoi zhvillimin e metodave të përjashtimit, ndërsa popullsia më e madhe siguronte një forcë punëtore që mund të detyrohej të punonte në miniera dhe plantacione. Një punim i mëvonshëm e shtoi kërkimin me “kuazi-eksperimentin” e Koresë së Veriut dhe Jugut, ku gjysma e gadishullit bëhet një demokraci e pasur, liberale dhe gjysma tjetër autoritare dhe e varfër.

Edhe pas dekolonizimit, elitat indigjene ishin në gjendje të merrnin në dorë institucionet përjashtuese. Si pjesë e një punimi ku pyetej “Pse Afrika është e varfër?”, Acemoglu dhe Robinson shqyrtuan “bumin e kakaon” në Ganë. Nën administrimin britanik, kolonistët ua deleguan sundimin “kryetarëve” vendas, në vend që të lehtësonin shfaqjen e pronës private.

Infrastruktura që ndërtuan britanikët, si hekurudhat, kishte për qëllim t’i shërbente nevojave të perceptuara të vendit amë, jo rritjes së brendshme. Guvernatorët britanikë hodhën poshtë kërkesat e fermerëve të kakaos për të ndërtuar rrugë, në mënyrë që të forconin fitimet e hekurudhave. Fermerëve ganezë iu desh të shisnin produktet e tyre përmes një bordi marketingu të kakaos të kontrolluar nga Britania, i cili i mbante çmimet të ulëta. Pas pavarësisë së vendit, bordi i marketingut vazhdoi të përdoret si një sistem për nxjerrjen e pasurisë, megjithëse për elitat indigjene.

Pak ekonomistë do të dyshojnë në ndikimin e fituesve të çmimeve të këtij viti. Acemoglu, në veçanti, është konsideruar prej kohësh si një fitues i ardhshëm Nobel për punën e tij në rritjen teknologjike dhe ekonominë e punës, si dhe zhvillimin.

Hulumtimi mbi qëndrueshmërinë historike të institucioneve, duke përdorur teknika thuajse-eksperimentale si variablat instrumentale, është bërë shumë më popullor gjatë tre dekadave të fundit.

Por siç ndodh shpesh me punën empirike ekonomike, metodat e fituesve të çmimeve janë vënë në pikëpyetje. David Albouy nga Universiteti i Illinois ka sugjeruar se vlerësimet e vdekshmërisë së kolonëve ishin të pasakta dhe citoheshin në mënyrë selektive për të mbështetur hipotezën e autorëve.

Edward Glaeser i Universitetit të Harvardit vuri në dukje se kishte mënyra se si vdekshmëria e kolonëve mund të ndikonte në rritjen, përveçse nëpërmjet institucioneve. Evropianët sollën edhe arsimin me vete, për shembull.

Historianët, gjithashtu, kanë vënë në pikëpyetje ndarjen e qartë të institucioneve përjashtuese dhe gjithëpërfshirëse. Koreja e Jugut u zhvillua nën një diktaturë ushtarake.

England's Glorious Revolution of 1688, which Acemoglu and Robinson have identified as the beginning of the rise of the country, allowed Parliament to expel the peasants as well as limit the king.

The development of America combined individual rights and democracy for white men with slavery and later disenfranchisement for their black peers. Authoritarian China's rise to middle-income status presents another problem.

Despite the debate over methods, the prizewinners' research clearly demonstrated the importance of historical specificity, which moved development economics away from abstract growth models.

Their work represents a break from theories that assume an inevitable, determined path to modernization based on the historically unusual experiences of Western Europe.

Although Messrs Acemoglu, Johnson and Robinson may not have been able to provide a complete account of why some countries are rich and others poor, later generations of economists have a solid foundation on which to work.


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×