The irregularities of humanity are behaviors or phenomena that shape the world we live in.
Order and law do not always bring him forward.
Corruption is the fuel that fires the engines of capitalism, I remember a high exponent of the mafia telling an honest commissar, leaving him open-mouthed on top of a terrace as he fled his country.
The arrest sheet had been cut.
Yes, God, asked the commissar.
God, what God, asked the mobster. Yours waiting to arrest me or mine waiting to save me?
Not a few hours ago yesterday when I read between the lines of a letter an appeal among many others addressed to God at the end.
God and no one else who knew the truth.
It was a sad letter from the man more talked about than God himself in the last year in Albania.
What God is this for, I wondered to myself. I had just closed the pages of a novel.
….
I always like to read books. Of course the taste for them is not the same but what I always learn from them is that nothing is certain. The biggest issues that exist have been discussed almost completely and the world has solved the secrets.
What we learn in each age is not new but is simply processed to appear to the young as the first revelation or magic. Since man took the beginnings of civilization in his hands, he is still as far from conflict solutions as before.
Njeriu nuk lind i ditur. Shqisat e tij janë të vetmet mjete të njohurisë dhe ato nuk mund të japin siguri absolute. Mbetet vetëm një subjekt për të cilin njeriu mund të flasë me autoritet dhe kjo është mendja e tij. Madje edhe këtu ai është i rrethuar nga errësira.
Mos ndoshta kjo është arsyeja që ne do të mbetemi gjithmonë të paditur për cështje që na nevojiten më shumë për t’i ditur?
Meqënëse njohja është dicka e paarritshme mua më pëlqen ta lë atë mënjanë dhe të merrem me parregullsitë apo marrëzitë që na dalin rrugës.
Ndryshe këto parregullsi quhen vepra okulte.
Cilat janë ato?
Është ajo letër ku pavarësisht se përmendet Zoti, gjarpri dhe dardhat pas shpine bashkëjetojnë dhëmbë për dhëmbë me njëri- tjetrin.
…Magjia apo okultizmi nuk lindi rastësisht. Sipas tregimeve biblike është befasuese, madje tronditëse kur mëson se gjithçka filloi në Kopshtin e Edenit. Burimi i parë i rrëfenjës lidhet me Satanin kur ai u maskua në formën e një gjarpri.
Megjithëse i vetëdijshëm për thënien e Zotit, ai e kundërshtoi urdhrin e Perëndisë duke përdorur gjarprin për qëllimet e tij. Duke shkulur një mollë nga pema e ndaluar, Satani u premtoi pavdekësinë dhe një status të lartë heronjve tanë, Adamit dhe Evës, për një jetë të përjetshme krejt të pavarur nga Zoti.
Kjo ofertë ishte false, por fatkeqësisht funksionoi.
Prej kësaj ne mësojmë se magjia është fuqia e ndikimit në rrjedhën e ngjarjeve duke përdorur forca misterioze ose të mbinatyrshme. Është përdorimi i fuqisë mbinatyrore nga një person për të kontrolluar veprimet njerëzore ose ngjarjet që atë e rrethojnë.
Pra, ku është Zoti?
…Veprat okulte kanë qenë të njohura në shoqërinë boheme të kafeneve të Parisit në fund të shekullit të 19-të. Shkrimtari anglez Somerset Maughamu u frymëzua pikërisht prej një magjistari që frekuentonte këtë mjedis, i cili dhuntitë e tij i përdorte në dëm të jetëve njerëzore, për të na dhuruar më tej një libër të mrekullueshëm.
“Magjistari” është një roman gotik ku dy personazhet e rinj magjepsen pas njeriut që ishte në gjendje të fliste me gjarpërinjtë por ajo që ka rëndësi në këtë vepër nuk është kurthi që i ngrihet Margaretës për t’i shijuar gjakun e një virgjëreshe.
Tjetërkund të con talenti i një rrëfimtari si S. Maugham.
Në qendër të romanit është Zoti. E tërë fabula për t’i bërë dëm vajzës së re ngrihet në emër të tij.
Po cili Zot, do pyesni ju.
Unë e kam një përgjigje. Po ju?
…
S. Maugham is not considered an excellent writer in terms of literary language. But he is a first-rate storyteller. I would have liked to be a great writer, he said himself.
But that's not because he wrote beautifully. He narrated beautifully. He sculpted the characters beautifully.
S. Maugham was never afraid of some melodramatic tones in his books or his publications even when they were weak.
As in the letter that was served to us yesterday, Maugham also used the same expression which who knows from what occult literature he had extracted after being accused of plagiarism by his charismatic character. Hado. Like Hades. This finding of his is not without purpose.
"The man I killed, only God knows how much I still love him!"
Who do you like this call? Which God is he talking about?