The second "Yalta" - the insignificant Trump-Putin-Xi summit in Shenzhen

2026-11-20 21:43:22Kosova&Bota SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX

The second "Yalta" - the insignificant Trump-Putin-Xi summit in

History repeats itself: the first time as tragedy, the second time as farce.

The first Yalta summit was held in a dilapidated tsarist palace on the Crimean peninsula in February 1945. Hitler’s troops were already in retreat when President Franklin Roosevelt, Prime Minister Winston Churchill and Soviet dictator Josef Stalin met in cold, damp rooms to discuss ending the war. Top generals and presidential aides slept on mattresses infested with bedbugs. Churchill complained that Yalta was worth nothing except “the deadly typhus and lice that thrive in those parts.” After the meeting, he asked for his clothes to be disinfected.

Eight decades later, the Yalta summit is remembered not so much for building peace as for leaving the Eastern European countries, whose leaders were not present at the table, under Soviet occupation and repression for the next half century. In other words, in the name of ending a war against fascist totalitarianism, Yalta helped spread communist totalitarianism and sowed the seeds of the Cold War.

The trivial Trump-Putin-Xi summit in Shenzhen, dubbed by the naive as “Yalta 2.0,” was an event more appropriate for our ridiculous times. No serious agreements were signed. No country’s borders were changed over the corner of a paper napkin. No one was infected with lice or bitten by bedbugs. On the contrary, the meeting was brief, almost devoid of substance, and carefully organized to bring maximum benefit to its Chinese hosts.

Its real purpose was not to end any war — and certainly not the bloody Russian invasion of Ukraine — but to produce propaganda photos and video clips, which each of the three leaders will now use to cover up their own political failures.

This was clearly President Trump's main goal. Before the three leaders met, he told Fox News that the most significant moment had already happened: "yesterday's greeting, which in the history of China has never happened before." Xi Jinping, knowing how easily the American president can be manipulated, had met Trump at the plane on the airport tarmac.

"This is a very respected president, this is one of the great presidents of China — and he has never gone to the airport to meet anyone," Trump declared pompously.

He also spoke of "the fanfare, the beauty, the grand ceremony, the thousands of people, the little children, the soldiers, the whole spectacle," adding: "This is a great success for us. It is also a great success for China."

Shtëpia e Bardhë publikoi një videoklip, që dukej sikur ishte krijuar për të promovuar komunizmin kinez. Në të shfaqej gjithë ai spektakël ceremonial, me Trumpin në qendër të vëmendjes. Një sukses i madh për Kinën, me të vërtetë, dhe ndoshta edhe për egon e Trumpit pas zgjedhjeve të mesmandatit, por sigurisht jo një sukses i madh për Shtetet e Bashkuara.

Për Putinin, takimi prodhoi gjithashtu material të dobishëm propagandistik. Tashmë pothuajse pesë vjet në një luftë që ai besonte se do ta fitonte brenda tri ditësh, Putini po përballet me 1.5 milionë viktima ushtarake; me humbjen, sipas të dhënave të kësaj jave, të gjysmës së kapacitetit të rafinimit të naftës në vendin e tij; dhe madje, gjatë ditëve të fundit, me shkatërrimin e urës së Kerçit, e cila lidh Rusinë me Krimenë.

Putini e ndërtoi këtë urë dhe mori pjesë personalisht në ceremoninë e përurimit, duke e trajtuar atë si një ngjarje madhore kombëtare. Gjatë ditëve të fundit, ukrainasit e kanë goditur urën tri herë, duke shkatërruar plotësisht lidhjen rrugore dhe duke ndërprerë, të paktën përkohësisht, edhe trafikun hekurudhor.

Megjithatë, Putini do ta përdorë takimin në Shenzhen për t’u thënë rusëve se vendi i tyre është ende një superfuqi, se ende lejohet të ulet në të njëjtën tryezë me amerikanët dhe kinezët dhe se vazhdon të ketë rëndësi në skenën botërore, edhe pse fuqia, ndikimi dhe prosperiteti i Rusisë po tkurren në mënyrë dramatike.

Për Xi Jinpingun, takimi ishte i dobishëm sepse ai ishte mikpritësi, ai organizoi fotografitë dhe propaganda e tij u transmetua në mbarë botën. Me bashkëpunimin e Trumpit, ai përcolli mesazhin e rënies amerikane, fuqisë kineze dhe nënshtrimit rus.

Edhe pse ekonomia kineze po përjeton një krizë në sektorin e pasurive të paluajtshme, humbje në industrinë prodhuese dhe papunësi kronike, Xi arriti ta paraqiste Kinën si të vetmin vend serioz në atë tryezë. Presidenti amerikan fliste pa pushim për pritjen në aeroport.

Rusia është e falimentuar pa mbështetjen kineze. Ndërkohë, Xi, i sigurt se kishte arritur të siguronte teknologjinë amerikane të mikroçipave, për të cilën kanë nevojë ushtria dhe industria e tij, ishte mjeshtri i ceremonisë.

E fshehur brenda kësaj historie pompoziteti dhe lajkatimi gjendet edhe një lajm i mirë.

Udhëheqësit që morën pjesë në samitin e Jaltës në vitin 1945 ishin vërtet në gjendje të vendosnin fatin e vendeve më të vogla, pa i pyetur ato dhe kundër vullnetit të tyre. Tre liderët në Shenzhen nuk e kanë më atë lloj pushteti.

Sigurisht, presidenti amerikan nuk ka më asnjë kartë në dorë, për të përdorur shprehjen e tij, në Ukrainë. Pavarësisht se është shkëputur nga çdo ndihmë ushtarake dhe financiare amerikane, Ukraina ka vazhduar të luftojë, falë mbështetjes evropiane dhe burimeve të veta.

Putini nuk mund të ëndërrojë të dominojë vendet evropiane, ekonomia e përbashkët e të cilave është shumë më e madhe se ajo e Rusisë. Ndërsa Xi është ende shumë larg aftësisë për të dominuar Azinë.

The world has moved on since 1945 — and even since 2022. When the Ukrainians struck the Kerch bridge, they used home-made weapons systems that did not exist at the beginning of the full-scale Russian invasion.

In recent months, the Iranians have also been able to strike American bases and targets in the Persian Gulf states, using equally new Russian drone technology.

We now live in a world of asymmetric conflict, where even powers that claim to represent great civilizations are discovering that they can lose battles against much smaller opponents.

If the Shenzhen summit seemed anachronistic and outmoded — a failed attempt to recreate the glory of the Cold War past — that was because it was.

The Atlantic


Video