Çernozemat konsiderohen si një prej llojit të tokave më të rëndësishme në Tokë. Ukraina është e mbushur me këtë tokë të zezë pjellore, të pasur me fosfor dhe amoniak, me rendimente të larta bujqësore.
Në fakt mund të thuhet se nuk ekzistojnë toka me kushte më të mira agronomike për kultivimin e drithërave dhe farërave vajore.
Prania e “çernozemave” është e kufizuar kryesisht në vendet me klimë të ftohtë. Por çernozema ka edhe në Argjentinë, Uruguai, në fushat qendrore të Kanadasë dhe Shteteve të Bashkuara, në vendet e Evropës Qendrore dhe Lindore si Serbia, Rumania, Hungaria, Rusia dhe në disa rajone të Kinës.
Karakteristikat klimatike të këtyre rajoneve kanë lejuar formimin e këtij lloji të veçantë toke. Dimrat e ftohtë dhe vera e nxehtë e detyrojnë faunën të tërhiqet në thellësitë e tokës kur kushtet e jetesës janë të pafavorshme jashtë. Dhe kur situata përmirësohet, ketrat, minjtë dhe krimbat e tokës kthehen në sipërfaqe. Kjo sjell toka me përzierje të lartë biologjike falë një procesi të quajtur bioturbim.
Sipërfaqja e përgjithshme e çernozemeve vlerësohet të jetë afërsisht 314 milionë hektarë, që përfaqëson vetëm 2.4% të sipërfaqes së tokës.
Ukraine's Ministry of Agriculture reports 150,000 hectares of spring crops have been sown. pic.twitter.com/OElez1qAug
— Mike Lee (@GreenSquareAC) March 25, 2022
"Çernozem" është një fjalë ukrainase, që do të thotë tokë e zezë, por që ka vlerë kombëtare, thotë Stepan Pozniak, profesor në Fakultetin e Gjeografisë në Universitetin Kombëtar të Lvivit.
Për ukrainasit nuk është vetëm një fjalë teknike që emërton një lloj toke, por është një term i lidhur me identitetin e tyre.
Ukraina ka një nga territoret më të mëdha të çernozemit në botë, me pothuajse 27.8 milionë hektarë, që përfaqëson 8.7% të sipërfaqes botërore të asaj lloji toke dhe 67.7% të tokës bujqësore të Ukrainës. Aty rriten shumica e drithërave, panxhari i sheqerit, luledielli, frutat shumëvjeçare dhe kulturat aromatike.
Këto janë toka të lashta që filluan të formoheshin rreth 10 mijë vjet më parë dhe u bënë një rezervuar i madh i energjisë së përqendruar diellore. Akumulimi i energjisë kimike potenciale është deri në 3.4 miliardë kalori për 1 ha.
Pozniak thekson se vlerat e tyre të jashtëzakonshme janë: Produktiviteti i lartë biologjik, rezistenca ndaj ndryshimeve mjedisore dhe aftësia për të garantuar performancën e fotosintezës së bimëve.
Disa i quajnë çernozemët "mrekullia e biosferës".
Por studiuesi paralajmëroi, se që përpara pushtimit të tanishëm të Ukrainës, operacionet ushtarake shkatërruan këto toka shumë produktive, duke çuar në ndërprerjen e cikleve natyrore.
"Çernozemi është një trashëgimi botërore, baza e bujqësisë në Tokë, kështu që ruajtja dhe rritja e fuqisë së saj është detyrë e rëndësishme e gjithë njerëzimit", thotë Pozniak.
“Plaçka” e Putinit
Ukraina, dikur shporta e bukës së Bashkimit Sovjetik, tani është një prodhues kryesor i të korrave për tregun botëror.
Roman Leshchenko, Ministri i Politikës Agrare në Ukrainë, tha vitin e kaluar se vendi mund të "ushqejë botën".
12% e furnizimit botëror të grurit dhe rreth një e pesta e prodhimit botëror të misrit vjen nga Ukraina, sipas Bankës ING dhe Departamentit të Bujqësisë të SHBA-së.
Në vitin 2021, vlera e eksporteve të grurit të Ukrainës ishte rreth 5.1 miliardë dollarë.
Rusia e konsideron bujqësinë një sektor jetik.
Në 2020/2021, rreth një e pesta e furnizimit të grurit në botë e kishte origjinën nga Rusia, duke gjeneruar më shumë se 7.1 miliardë dollarë.
Me Ukrainën, Rusia mund të kontrollojë rreth një të katërtën e grurit të tregtuar globalisht si dhe tregun global të elbit dhe misrit, shpjegon Byline Times.
Ukraina është gjithashtu eksportuesi më i madh në botë i farave të lulediellit dhe derivateve të tyre, duke përbërë gati gjysmën e furnizimit botëror në 2020/21. Nëse bashkohet prodhimi i të dy vendeve, ato do të përbënin 75% të prodhimit botëror.
Për ukrainasit, pushtimet për të shfrytëzuar tokat e tyre të pasura nuk janë asgjë e re.
Katerina e Madhe pushtonte Ukrainën për të kapur grurin e saj dhe për ta eksportuar atë përmes Detit të Zi në Evropë. Kjo është arsyeja pse njerëzit më të pasur të ish-Perandorisë Ruse u vendosën në Odessa dhe qytete të tjera përgjatë Detit të Zi, dhe jo në vendet tradicionale si Shën Petersburg dhe Moskë, thotë historiani i Universitetit të Gjeorgjisë, Scott Reynolds Nelson.
An interesting map from an American magazine from the 1930's
— Alexander's Cartographer (@cartographer_s) March 2, 2022
In both World Wars Ukraine was a prime target for the Germans, with its plentiful agriculture, coal and other resources pic.twitter.com/VM8LHRyLWr
Ukraina ishte në zemër të Lebensraum-it të Adolf Hitlerit në Luftën e Dytë Botërore.
Koncepti gjeopolitik i Lebensraum, që do të thotë "hapësirë jetese" në gjermanisht, bazohej në idenë se zgjerimi territorial ishte thelbësor për mbijetesën e një populli.
Megjithëse termi fillimisht u përdor për të mbështetur kolonializmin, Hitleri përshtati konceptin e Lebensraum për të mbështetur kërkimin e tij për zgjerimin gjerman në lindje.
Ukraina ishte një nga objektivat e tyre kryesore. Tokat e saj pjellore do të garantonin ushqim për popullsinë e saj dhe do të ndihmonin në mbajtjen e perandorisë gjermane.
Dhe para luftës, Ukraina tashmë ishte goditur rëndë nga ambiciet e Jozef Stalinit për të dominuar tokat e zeza të Ukrainës.
Strategjia synonte të eliminonte fizikisht fshatarët që i rezistuan kolektivizimit të detyruar të tokës së tyre dhe të shfaroste kulakët, të cilët ishin pronarë të vegjël tokash dhe bagëtish.
Një tjetër objektiv kyç ishte shtypja e çdo ndjenje nacionaliste ukrainase që mbronte afërsinë me pjesën tjetër të Evropës dhe largësinë nga Moska.
Analistët sigurojnë se situata gjeopolitike në Ukrainë është mbivlerësuar, ndërsa rëndësia e kontrollit të sektorit bujqësor për Putinin është nënvlerësuar.
Ndërkohë, fermerët ukrainas nuk po rrinë duarkryq. Ata po i përkushtohen mbjelljes për të marrë të korrat e grurit në korrik dhe gusht. Dhe më vonë, në shtator dhe tetor, misrin dhe panxharin.
Burrat shkojnë në fushë dhe punojnë me automatikë dhe kallashnikov në dorë.
Ata thonë se nuk kanë frikë nga rusët dhe se janë të gatshëm të bëjnë gjithçka për të mbrojtur tokat e tyre të zeza. Ajo mrekulli e biosferës që Putini tani dëshiron të ketë./ Përgatiti VOXnews